Annemin ben evlenirken eliyle diktiği difembahyamın yapraklarını silerken "sen ben evlenirken girdin hayatıma, bak evliliğim bitti ama hala benimlesin. Benimle büyüdün" dedim. 2 saat sonra gittiğimde çiçek abartısız intihar etmişti. Kendimi çok kötü ve zalim hissettim.
bir şeyi şiddetle istemeyi bırakmak ne ferahlatıcı bir duygu. evet istiyordum ama geçti. yani hala olsun isterim, vazgeçmedim aslında ama olmamasına üzülmüyorum. onsuz yaşadım, dünyanın sonu değil. buruk ama böyle de iyiyim, gibi. terketmeyi terketmek. büyümek.
hayatımın en korkunc iliski deneyimini dunyanın en kotu kalpli insanıyla yasadıktan sonra saglıklı herhangi bir iletisim o kadar keyifli hissettiriyor ki,sevilmek ya da ilgi gormek icin masumlugunu kaybetmeye ihtiyacın olmadıgını ogrenmis oluyorsun sanırım tek iyi yanı bu