Karışık bir duygu bu, daha doğrusu duygusal boşluk ne yapacağını bilemediğin an, nasıl nefes alındığını unuttuğun o an. Çaresiz bir çocuk gibi köşene çekilip elinden tutup çıkaracak kişiyi beklediğin an.
Bazen kendimi krem kapı ardında banyoya kapatılmış gibi hissediyorum kapıya vuruyorum, bir daha olmayacak diyorum, ağlayıp derdimi anlatıyorum ama kapıyı açan yok…