Gerçek şu ki herkesin sevgisi aynı yerden gelmiyor. Bazıları ihtiyacını seviyor, bazıları alışkanlığını, bazıları yalnız kalmamak için seni… Ama çok az insan seni, gerçekten sen olduğun için seviyor.
Yaş aldıkça anlıyorsun;
Hayat, kırgınlıkları büyütmek ve susarak küsmek için çok kısa. Seni yoran değil, açıkça konuşabildiğin,tüketen değil, iyi hissettiren insanlar kalmalı yanında.
Gerisi sadece zaman kaybı.
Fazlasını verdim, kendimden eksildim…
Ve anladım; bazı yerlerde var olmak, yok olmaktır.
Ben artık yokum.
İçimde kangrene dönen ne varsa kestim attım.
Şimdi çiçek gibi açan güzelliklerle yürüyorum…
İyi insanlara rastlama umuduyla.🌸
Bazı insanlar hiçbir şey olmadan her şey olmuş gibi dolaşıyor ortalıkta. En şaşırtıcı tarafı da o boşluğun gram mahcubiyet üretmemesi. İnsan gerçekten emek verdiği şeyi söylerken bile sesini alçaltır, bunlar hiçbir ağırlığı olmayan hayatlarına koca koca sıfatlar eklerken bir kez olsun dönüp kendilerine bakmıyor.