İlk gördüğümde çok mucizevi bir icat gibi gelip kullandıkça aşırı sinir bozucu olan şey sensörlü çeşmeler tak adam gibi musluğunu ben açar ben kaparım yani bu ne saçmalık.
Yaşattığını yaşamadan ölmezmiş insan. Ortaokulda lisede yaz tatilinde hep İstanbul’a gelirdim. Bi dayımlarda bi halamlarda kalırdım. O zamandan “yenge” meselesine bi farklı bakmaya başlamışım demek ki şimdi ben yenge olunca acayip garip geliyor.
Karne tatilinin İstanbul’da yaşayan akrabaya misafirliğe gelmek olduğunu bu yıl dibine kadar yaşıyorum.
Eltim, kuzenim, abim… Rezervasyonlar çakışmasın diye kırk takla atıyorum mübarek.
Asla anlamadığım ama yapmaktanda vazgeçemediğim bir şey, eve gelen yardımcıdan önce evi toplayıp bir dünya iş yapmak.Ben bu kadar iş yaptıktan sonra işi de finallerim gibi geliyor ama o dk dan sonra da iptal edemem.Aman o yapsın zaten niye yorulacağım diyorum ama ben yoruluyorum.
Tabii ki yo ne münasebet aksine git isterim demiştim 🤓 Şimdi evliyiz ben her seferinde hani ne oldu arkadaşlarınla görüşmeyecek misin diyorum. Bana karışma dememiş miydim diyor. Eee ama böyle anlaşmamıştık 🥺
Eşimle görüşmeye başladığımızda bana “Ben arkadaşlarımla dışarı çıkmak istediğimde bana gidemezsin demezsin di mi demişti” Arkadaşlarının eşleri karıştığı için bundan çok korkuyormuş 😈
Üniversite için İstanbula geldiğim hafta yeni tanıştığım arkadaşımla Karaköyde akbil çıkarmaya gitmiştik. İlk defa o gün o arkadaşımla çıkmıştım. 13 yıl sonra eşimle tanıştım. Eşimle Galata Kulesine çıktığım o arkadaşım aynı yıl aynı gün doğmuş. Bu olaya her türlü inanıyorum.
Uzun süre instagramda takip ettiğim ve hastalığının son dönemlerinde artık yaşadıklarını görmeye dayanamayıp takipten çıktığım Ayşenur Parlak'ın ölüm haberiyle sarsıldım bu sabah. Tüm hastalıklarına rağmen hayat enerjisi ve anneliğiyle herkese örnek olacak güzel bir insandı.
Bir hocamız Uhud dağına uzun uzun bakıp sormuş;
-Okçular tepesini terk eden sahabeler kimdi?
Cevap yok..
Tekrar etmiş..
-Okçular tepesini terk eden sahabeler kimdi?
Sonunda muhibbanları mahçup bir şekilde;
"Bilmiyoruz hocam" demişler.
İşte o an her birimizin beynini, kalbini titretmesi gereken şu kelamlar dökülmüş dilinden..
"Okçular tepesini terk eden sahabeler kimdi?
İnanın bunu ben de bilmiyorum...
Aslında hiç kimse bilmiyor.
Bu asla İslam tarihinde de yazmaz..
Hatta o okçular kimdi öz çocukları da bilmez, eşleri de bilmez.
Çünkü Ashab-ı Kiram kimseye söylememiş, saklamış.
Ağızlarından bu konu hakkında hiçbir şey çıkmamış.
Hatta ve hatta yıllar sonra Cemel, Sıffın gibi hadiselerde birbirlerine ters düştükleri vakitlerde bile;
"Sen zaten Uhud'da da tepeyi terketmiştin!" dememişler...
Orada dahi birbirlerini hataları ile vurmamışlar.
Bu nasıl güzel bir ahlak böyle...
Bizler Uhud'un aslında bir yenilgi değil zafer olduğunu yeni anladık..."
Birbiri hakkında konuşmak için en ufak bir fırsatı kaçırmayan,
hatta "amaan olanı söylüyorum, benim niyetim temiz" diye nefsini aldatıp ağzından akan kardeşinin ölü etinin kanlarını temizleyeceği en ufak bir fırsatı kaçırmayan bizlerin buradan alacağı çok ders var
Vesselam.
Hayatımı güzelleştiren dostlarım kadar zerre anlayışı bulunmayan saçma sapan triplerle keyif kaçıran arkadaşlarımda var maalesef. Hayatımın en telaşlı döneminde dünyanın merkeziymiş gibi bu koşturmada kendilerine zaman ayırmıyorum diye trip atmayı kendilerine hak sayan insanlar.