Sırf birisini kaybetmek istemediğin için daha fazla anlayışlı ve affedici olmaya çalıştıkça, karşındakine de hak vermeye, düzeltir sanarak konuyu kapatmaya çalıştıkça, kimse seni kaybetmekten de incitmekten de korkmamaya başlıyormuş. Hayattan aldığım en büyük derslerden biri bu.
şebnem ferah’ın “artık karşımdaki insandan çaba bekliyorum. eskidendi o her şeyi sırtladığım günler. kimseye çiçek bahçesi vaat etmiyorum artık. isteyen olursa birlikte ekeriz.” dediği yerdeyim..
Sex and The City’de şöyle bir soru geçiyor: “Neden sahip olmadığım tek bir şeyin, sahip olduğum diğer her şeyle ilgili nasıl hissettiğimi etkilemesine izin veriyorum?”