Aniden olmadı, birikti. Yavaş yavaş doldu, sonunda taştı. Bu gün attığım üç beş adım yormada beni, dün yürüdüğüm kilometrelerce yol nefesimi kesti. Aniden bitmedi bıçakla kesilmedi, birikti. Doldum, taşıyorum artık. Siz sadece taştığımı görebiliyorsunuz. Ben bu gün vazgeçmedim.
Yaşımın küçük olduğu zamanlarda bile küçücük bir bedende ince düşünen bir yetişkin vardı içimde. Ben hep sevdiklerimi incitmemek için yürüdüm bu hikâyede. Bugünde genç bir ihtiyar oturuyor içimde...
ben çok gülerdim, çok konuşur saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç fark ettim işte,