Manisa’daki saldırıda beni en az olayın kendisi kadar sarsan bir ayrıntı var:
Bir saldırgan elinde koca bir tüfekle yüzlerce metre yürüyor. Gören var ama müdahale eden yok, polisi arayan yok…
Okulun alt sokağında ateş açılınca, silah seslerini duyan güvenlik görevlisi 112’yi arıyor.
Oysa yolda görenlerden sadece bir kişi ihbarda bulunsaydı belki de bu facia yaşanmayacaktı.
Eskiden mahallenin çocuğu da sokağı da birbirimize emanetti. Bir terslik gördüğümüzde “Beni ilgilendirmez” demezdik.
Şimdi görüyoruz, başımızı çevirip geçiyoruz.
Toplumsal duyarlılığımıza ne oldu?