kardesim biz bu hayati seviyoruz. hava 1 derece yukselir kamp sandalyemizi sahile atar otururuz. yagmur damlasi duser kahve icer rolleniriz. kus ucar romantize ederiz. yani hayatta bir suru guzel sey var valla yogurt cesnili cips bile var yani daha nolsun tabi yasamayi sevcez
ben ailecek arabada giderken
eve bir ikindi güneşi sızınca
ne bileyim babam aksam eve sapasağlam gelince böyle hissediyorum zaten illa olağanüstü nimetlere gerek yok. rutindeysek nimetteyiz
“yeniden” ne güzel bir esinti ya. yeniden sevinmek, yeniden gezintilere çıkmak, yeniden saçlarını uzatmak, yeniden sevmek, yeniden cıvıldamak, yeniden yerine alışmak. yeniden ama sanki ilk defa. mis gibi.