Çiçek gibi insanları seviyorum. Eline toprak koysan çiçekler açanları. Kimseyle işi olmayan, hayatı asilce yaşayan, kendine ve diğerine saygı duyan her şeyden öte denge halinde yaşayan insanları seviyorum. Kendi hayat meşgalesinde bile bana yer açabilen insanları seviyorum.
Ben ezanı bitirdiğim zaman içinde bir miktar gümüş para bulunan se verdi. Daha sonra alnımı, göğsümü sıvazladı ve “Mübarek olsun” buyurdu. Ben;
-Ya Rasûlüllah (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem), Mekke’de ezan okumama müsade et! dedim.
“-Müsade ettim” buyurdu.