هر بار که زنی در ایران به خاطر صدایش مجازات میشود، هر بار که دختری به خاطر انتخابش تحقیر میشود، و هر بار که یک زندانی سیاسی برای بیان عقیدهاش به سلول انفرادی فرستاده میشود، به ما یادآوری میشود که مشکل فقط یک حکومت نیست؛ مشکل عادی شدن بیعدالتی است.
خطرناکترین لحظه زمانی است که جامعه به ظلم عادت کند. وقتی خبر بازداشت یک زن، شلاق خوردن یک معترض یا صدور یک حکم ناعادلانه دیگر کسی را شوکه نکند. وقتی رنج انسانها به پسزمینه تبدیل شود و وجدان عمومی حساسیت خود را از دست بدهد.
آزادی یک امتیاز نیست که حکومتها ببخشند؛ حق انسان است. و هیچ جامعهای نمیتواند ادعای آرامش کند وقتی بخشی از شهروندانش هر روز برای ابتداییترین حقوق خود هزینه میپردازند.
تاریخ، سکوت تماشاگران را هم به یاد میسپارد.
#پرستو_احمدی
پارهای از جانِ ما در اسارت است.
هر کس که به خاطر فریادِ آزادی در بند است، پارهای از جانِ همهی آزادیخواهان است.
جانِ ما باید آزاد شود.
همهی زندانیان سیاسی، فارغ از گرایشها و باورهایشان، بدون تبعیض، بدون استثنا و بدون هیچ شرطی، باید آزاد شوند.
A part of our soul is in captivity.
Anyone imprisoned for raising their voice for freedom is a part of the soul of all freedom loving people.
Our soul must be set free.
All political prisoners, regardless of their beliefs or affiliations, must be released without discrimination, without exception, and without any conditions.
@Arashghafari8 در کل در جهان با ظهور مفاهیم سوسیالیسم عمده دگراندیشان و اندیشمندان جذب تفکر چپ شدند. برای همین یک دیلما اینجا پیش میآید: آیا تفکر چپ باعث ترقی اجتماعی جامعه شد یا ترقیخواهان جذب تفکر چپ شدند.
به عنوان یک زن ایرانی و به عنوان کسی که ظلم و ستم مستبدین و ظالمین رو دیده و رنج زن خاورمیانهای بودن رو با تمام وجود دیده و چشیده، کنار زنان افغانستان میایستم، همانطور که آنها کنار ما ایستادند و میایستند.
#زن_زندگی_آزادی#هرات
به عنوان یک زن ایرانی و به عنوان کسی که ظلم و ستم مستبدین و ظالمین رو دیده و رنج زن خاورمیانهای بودن رو با تمام وجود دیده و چشیده، کنار زنان افغانستان میایستم، همانطور که آنها کنار ما ایستادند و میایستند.
#هرات
این بار نه کسی به سمت خانه دوید، نه خیابانها شلوغ شد، نه جادهها ترافیک شد، نهایتش زنگی زدیم و اخبار را چک میکنیم. بیتفاوتی به جنگ واقعیت دردناکی است.
ریچارد فرای، دوام ایرانیان در برابر یورشهای سهمگین را به سرو مانند میکند: «تشبیهی که شاید بهتر بتواند این خویِ شگفتِ ماندگاری و نوزایی را بازنماید، همانا #سرو است...»
سروی که در تندباد سر فرود میآورد، اما نمیشکند...
نقش سرو در نگارهای از شاهنامه تهماسبی
#سرو_کاشمر در ناخودآگاه جمعی ایرانیان چنان ریشه دوانده که از شعر و فرش تا سنگ گور، نقش و ردش را میتوان در هرجایی از ایران یافت.
به همین شَوند است که زندهیاد رستم شهزادی سرو را «درخت ایران» مینامید و توصیه میکرد برای یادکرد عزیزان درگذشتهی خود، سرو بکارید تا مانا باشند.
اگر شد كه هيج، اما اگر نشد،
بند كفش هايم را محكم تر مى بندم و انجامش مى دهم اين بار با موهاى سفيد بيشتر، چون آن چه اهميت دارد پيروزى نيست،
پايدارى ست.
آلبر كامو
در سردخانه جا نیست، رو سمتِ نسترنها
پشتِ حیاط خفتند یک لایه پیرهنها
دامن کشان، سبکبار، در هجرتی شبانه
با گوشوارِ خونین میراثِ مادرانه ..
چله نشین پدرها در انتظار ماندند
نام عزیزشان را در هیچجا نخواندند
از بستگان که را داشت؟ همکارِ دردمندش؟
خویشی که پیکرش را تحویل میدهندش..
گفت آن نسیم بر موت، هر گل ز شاخه افتاد
پروانهی بنفشی.. دیدی.. مرا به یاد آر ..
@Derang19 منم تا دیروز که این پست را دیدم، فکر نمیکردم. شاید همان عدم شفافیت مجاهدین و درنتیجه نبود نقد سازنده موثر باشد، چه در تمایل یک عده به سمتشان چه در حیرت ما.
Update
🚨آپدیت زندانیان سیاسی/عقیدتی محکوم به اعدام تا تاریخ ۲۷ مِی ۲۰۲۶
⚫️عباس اکبری فیض آبادی، مجتبی کیان و غلام رضا خانی شکرآب اعدام شدند.
🚨روحالله کرکی، میلاد آرمون، نوید نجاران، مهدی ایمانی و سید محمدمهدی حسینی به اعدام محکوم شدند
🧑🧒🧒 نسیم اسلامزهی (مادر دو فرزند خردسال) را فراموش نکنیم! ارسلان شیخی همسر نسیم اسلامزهی اعدام شد!
🚨هم اکنون حداقل ۹۱ جان عزیز در خطر اعدامند
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
«اگر ملتی بپندارد که میتواند همزمان در جهل غوطهور و از بند آزاد باشد، سودای محالی در سر دارد که نه پیشینیان به چشم دیدهاند و نه آیندگان خواهند دید.»
(توماس جفرسون)
این متن را در حالی مینویسم که ماههاست آزادی بیان و آزادی رسانه«گرچه هرگز نداشتهایم» به بهانهی جنگ، به شدیدترین شکلِ ممکن سرکوب شده، و فقر نیز از زمین و آسمان بر سر مردم میبارد:
بعد از شرافت، هیچ چیز با ارزشتر از جان انسانها نیست.
جنبشِ باشکوه و سربلندِ «زن زندگی آزادی» برای عدالت، آزادی و کرامتِ انسانی جنگید، آن هم در عصری که عطشِ پول و شهرت و قدرت، چشم و معرفت را از انسانها ربوده.
حالا هنوز هم بازماندگانی از این جنبش در زندان هستند و چهار نفر از آنها به حکمِ ناعادلانه و ضدبشریِ اعدام محکوم شدهاند.
«میلاد آرمون/نوید نجاران/مهدی ایمانی/سید محمدمهدی حسینی».
شرافتِ ما حکم میکند در مقابل این بیعدالتی بایستیم.