حرفِ: تا آخوند کفن نشود این وطن وطن نشود
بسیار صحیحه اما بیاین اصلا فکر کنیم همین امشب آرزومون تحقق پیدا میکنه و رژیم ساقط میشه و ایران هم آزاد!
تا وقتی فرهنگ و تفکرات دچار تحول کامل در مسیر درست نشده کشور آزاد نشده در مسیر #انقلاب_فرهنگی بیشتر قامبردارید
#مهسا_امينی
شما زدی خون عزیز منو ریختی بعد من بیام با شما گفتگو کنم که اصلاح بشی؟ تو خون عزیز منو ریختی.
این حکومت با خون سرکار آمد با خون هم ساقط خواهد شد.
(روح الله زم)
#مهسا_امينی
روز دوم مدرسه هم هیچ چیز عادی نیست!
#نیکا_شاکرمی غایب
نیکا کجاست؟
خانم اجازه با شکنجه کشته شده
خانم اجازه .. سکوت .. سکوت و هق هق
#سارینا_اسماعیل_زاده غایب
سارینا کجاست؟
خانم اجازه با ضربات باتوم کشته شده
خانم اجازه یعنی چون رفاه میخواست کشتنش؟
#کیان_پیرفلک غایب
کیان کجاست؟
آقا اجازه ماشینشون و رگبار بستن کشته شده
مامانش گفت تپلی بوده زیر صندلی نتونسته قایم شه
#ابوالفضل_آدینه_زاده غایب
ابوالفضل کجاست
آقا اجازه با شلیک گلوله ساچمه ای کشته شده
آقا اجازه بعد باباشم زندانی کردن
#سیاوش_محمودی غایب
سیاوش کجاست؟
آقا اجازه با گلوله جنگی کشته شده
آقا اجازه مامانش آب شده ..
#اسرا_پناهی غایب
اسرا کجاست؟
خانم اجازه اینقد با باتوم زدنش که کشته شد
#پویا_احمدپور غایب
پویا کجاست؟
آقا اجازه با میله نوک تیز و باتوم اینقدر زدن تو سرش که کشته شد
#پارسا_رضادوست غایب
پارسا کجاست؟
آقا اجازه به پا و پهلوش شلیک کردن بعد تو یه مغازه اینقدر نگهش داشتن که از شدت خونریزی کشته شد
آقا اجازه مامانش هرکاری کرد نتونست نجاتش بده
#امین_معرفت غایب
امین کجاست؟
آقا اجازه با شلیک گلوله کلاش به سرش کشته شده
#صدف_موحدی غایب
صدف کجاست؟
خانم اجازه اینقد با باتوم زدن تو سرش که ضربه مغزی شد
#زکریا_خیال غایب
زکریا کجاست؟
آقا اجازه با گلوله جنگی پیش دوستش زانیار کشته شده
#مهرداد_ملک غایب
مهرداد کجاست؟
آقا اجازه تو ماشین دوستش با گلوله کشته شد
#سها_اعتباری غایب
سها کجاست؟
خانم اجازه با گلوله جنگی کشته شده
#هستی_نارویی غایب
هستی کجاست؟
خانم اجازه تو جمعه خونین زاهدان گاز اشکآور خورد به سرش و بعدش از خفگی کشته شده
#مونا_نقیب غایب
مونا کجاست؟
خانم اجازه خواهر کوچولوش ازش پرسید چرا افتادی؟ مونا گفت: «منو تیر زد»
#ستاره_تاجیک غایب
ستاره کجاست؟
خانم اجازه با باتوم اینقدر زدن به سر و بدنش که کشته شده
#امیرحسین_بساطی غایب
امیرحسین کجاست؟
آقا اجازه شلیک کردن به قفسه سینش کشته شد
#پدرام_آذرنوش غایب
پدرام کجاست؟
آقا اجازه جلو فرمانداری با گلوله جنگی کشته شد
#سدیس_کاشانی غایب
سدیس کجاست؟
آقا اجازه تو جمعه خونین زاهدان با گلوله جنگی کشته شد
#جواد_پوشه غایب
جواد کجاست؟
آقا اجازه تو جمعه خونین زاهدان از پشت سر شلیک کردن به سرش کشته شد
#امیر_فولادی غایب
امیر کجاست؟
آقا اجازه نیروهای سپاه با شلیک مستقیم کشتنش
#دیانا_محمودی غایب
دیانا کجاست؟
خانم اجازه با گلوله جنگی کشته شده
#سارینا_ساعدی
سارینا کجاست؟
خانم اجازه با باتوم اینقدر زدن به سرش که کشته شده
#عبدالله_محمدپور غایب
عبدالله کجاست؟
آقا اجازه بعد مراسم فرجاد درویشی بسیجیا تو راه خونه با شلیک مستقیم گلوله جنگی کشتنش
#محمدرضا_سروی غایب
محمدرضا کجاست؟
آقا اجازه مزدورای خامنه ای با گلوله جنگی کشتنش
#سیدمهدی_موسوی غایب
مهدی کجاست؟
آقا اجازه نیروهای امنیتی بهش شلیک کردن و کشتنش
#احسان_علیبازی غایب
احسان کجاست؟
آقا اجازه با رگبار۱۲ گلوله جنگی کشته شده
..
#مهسا_امينی
#زن_زندگی_آزادی
@HosseinRonaghi لیاقت مامردم آزادی است، ایران سزاوار آبادی است.
ما باور داریم “هر نقابی عمری دارد” با اینحال برای رسیدن به هدف مشترکمان، آزادی ایرانمان، پرسشگری، نقد و شفافیت را از ضروریات شکل گیری یک دموکراسی می دانیم.
#مهسا_امينی#محمد_مرادی#توماج_صالحى
من اینجا ریشه در خاکم...
نقدی بر حمید فرخنژاد؛ ایرانیان را به داخل و خارج تقسیم نکنیم، ایران برای همه ایرانیان است، و فارغ از شرایط زندگی و محل سکونت فعلی، همه در ایجاد تغییر و بهبود شرایط، ذینفع هستند.
هم آنها که داخل ایران با مشکلات متعدد اقتصادی، معیشتی، سلب آزادیهای فردی و جمعی، استبداد حاکم، شلاق، زندان و اعدام مواجه هستند، هم بسیاری که بهدلایلی همچون پناهندگی، مهاجرت و تبعید اجباری بهدلیل برخوردهای قهرآمیز حکومتی ساکن خارج از ایران هستند و با مشکلاتی مانند بیارزش شدن پاسپورت، عدم امکان بازگشت، نداشتن زندگی باثبات و... بهدلیل شرایط کاری در کشورهای محل سکونت خود مواجهاند.
همانگونه که ایرانیان داخل کشور در مقابل گلوله و باتوم سینه سپر کردند و برای تغییر ایستادگی کردند و این ایستادگی و شجاعت باعث تحسین جهانیان شد، ما نیز قدردان تکتک ایرانیانی هستیم که خارج از ایران خصوصا در یک سال گذشته، از آسایش و امکانات شخصی و هر آنچه داشتند، گذشتند تا با مردم آزادیخواه داخل کشور، همراهی کنند. خانواده و وابستگیها و دلبستگیهای بسیاری از مهاجران و پناهندگان ایرانی چون ما در داخل ایران است. آنچه وجه مشترک همه ماست، تلاش برای تابآوری جمعی، درمقابل این وضعیت تحقیرآمیز و نابسامانیست که سالها به همه ما در جایجای این کره خاکی تحمیل شدهاست.
مخاطب بسیاری از نقدهایی که به مهاجرین خارج از کشور، میشوند، مردم عادی مهاجر یا پناهنده نیستند، بلکه نوک این نقدها بهسوی افرادی است که در پوشش اپوزیسیون صاحب رسانه و فعال سیاسی دارای تریبون و امکانات هستند. هرشخصی فارغ از محل اقامتش حق دارد و میتواند این افراد را به تندترین شکل نقد کند. نقد به عملکرد، مسئولیتناپذیری، عدم شفافیت، گروهبندیهای متزلزل سیاسی و بعضا منافع خود را ارجح دیدن و دهها مورد دیگر، حق همه است.
این میان مسألهای که ناراحت کنندهاست رفتار و گفتار اشخاصی چون حمید فرخنژاد طی روزهای اخیر است، اینکه ایشان و برخی از همقطارانشان طی ماههای اخیر از سیستم پروپاگاندای جمهوری اسلامی جدا شده و به مخالفان حکومت پیوستهاند، گرچه اقدامی درست است اما به این معنا نیست که اجازه دارند مردمی را که از سالها قبل تفکر و عمل امروز اینها را داشتهاند و بابت آن هزینههای سنگینی را (حتی با دادن جانشان) متحمل شدهاند، تحقیر کنند. یا متکبرانه حکم صادر کنند که جمهوری اسلامی، سزاوار این مردم شریف و شجاع است. مردم ایران با حرف آنها و هیچکدام از کنشگران سیاسی، برای آزادی و برای منافع جمعی خود به میدان نیامدهاند، که امروز با حرف آنها دست از مبارزه برای زندگی بهتر، بکشند.
آنزمان که برخی از این افراد در توجیه ایدئولوژی جمهوری اسلامی، بهعنوان «هنرمند»! نقشآفرینی میکردند، انسانهای شریفی چون عزتالله ابراهیمنژاد، ندا آقاسلطان، محسن محمدپور، پژمان قلیپور و هزاران ایرانی دیگر جانشان را فدای آزادی و رفاه مردم رنجدیده کردند. از زندگی خود گذشتند تا نوری در دل تاریکی شوند.
افرادی که مدام، شجاعت مردم را با ادبیات تحقیر، نادیده میگیرند، فارغ از آنکه زمینی که بر آن ایستادهاند، بهمثابه دکان کسب درآمد و شغلشان است، پا بر روی خون بچههای ایران میگذارند. بچههایی که نهال آزادی را با خون خود آبیاری کردهاند تا آیندگان، ایران تنومند و آزاد را ببینند.
امیدوارم بهجای رفتارهای طلبکارانه و اختلافافکنانه، بابت عملکرد گذشتهشان عذرخواهی کنند و به گسترش آزادی در حوزه تخصصی خود بپردازند؛ شاید برخی از این عزیزان سرگرم برنامههای خود هستند و نمیتوانند پیگیر اخبار باشند برای همین یادآوری میکنم که همین امروز هنرمندان، نویسندگان و سینماگران شریف بسیاری بدون آنکه طلبکار باشند، برای آزادی و هنر مستقل از حکومت، طرد شدهاند یا در زندان به سر میبرند.
امیدوارم هنرمندان شریفی همچون حسین محمدی، علی نورانی، معصومه قاسمیپور، لیلا نقدپری، توماج صالحی، مهدی یراحی و... را فراموش نکنند و گامی برای آزادی این عزیزان بردارند. ما نیز در کنار مردم برای ایران و آزادی ایستادهایم و نمیگذاریم ایران نابود شود، آنگونه زندهیاد شاپور بختیار گفت: «ایران هرگز نخواهد مُرد».
چه خوش گفت «فریدون مشیری»:
من اینجا ریشه در خاکم
من اینجا عاشق این خاک اگر آلوده یا پاکم
من اینجا تا نفس باقیست میمانم
من از اینجا چه می خواهم؟ نمیدانم
امید روشنایی گر چه در این تیرگیها نیست
من اینجا باز در این دشت خشک تشنه میرانم
من اینجا روزی آخر از دل این خاک
با دست تهی، گل برمیافشانم
من اینجا روزی آخر از سِتیغ کوه
چون خورشید
سرود فتح میخوانم
و میدانم
تو روزی باز خواهی گشت...