Skills + workspace dla agentów AI w firmach usługowych B2B. Sklonuj darmowe repo MIT albo wdrożymy Claude Code w 5 dni roboczych. Twoje repo, Twoje dane.
Płatne narzędzia do widoczności w AI: od ok. 114 zł miesięcznie. Własny pomiar przez API: w przykładzie ok. 4 zł na model.
Przed zakupem zapytaj, czy wynik to odsetek, czy „ranking”, i ile razy narzędzie zadaje każde pytanie.
Pięć pytań do dostawcy: https://t.co/mWMH3YVGNU
Znany katalog, którego ChatGPT i inne narzędzia nie cytują przy pytaniach twoich kupujących, nie trafia na listę.
Domena cytowana dwa razy, która przyjmuje zgłoszenia, wyprzedza cytowaną pięć razy, która ich nie przyjmuje.
Jak ułożyć listę miejsc: https://t.co/oeFvCPNTQH
Jedna odpowiedź ChatGPT nic nie mówi. W badaniu SparkToro szansa na dwie identyczne listy marek w stu odpowiedziach to mniej niż 1 na 100.
Zadaj 15–30 pytań kupującego, każde min. 3 razy w każdym narzędziu, i licz odsetek.
Jak to zapisać: https://t.co/f2Exjd5SLO
Treści AI z agencji brzmią tak samo, bo model nic nie wie o firmie. Lepszy prompt tego nie zmieni.
Przed pisaniem daj mu opis firmy, usługi, ICP i personę. Bez nich nie generuj. Tekst niech sprawdzi ktoś inny niż autor.
Co dać modelowi i jak recenzować: https://t.co/KCRTBwvoKm
Zero wyszukiwań w narzędziu nie przekreśla frazy w małej niszy.
Planer podaje średnią z 12 miesięcy z bliskimi wariantami, a Search Console pomija rzadkie zapytania. Frazę ze słów klientów sprawdź w wynikach Google.
Skąd brać frazy i kiedy odpuścić SEO: https://t.co/VCbJcGmFcb
Przy każdym wyłączeniu na stronie usługi napisz, co robisz z taką prośbą: wyceniasz osobno, polecasz kogoś albo odmawiasz.
Kupujący, który szuka czegoś innego, odpada sam, a ten, który zostaje, wie, za co płaci.
Siedem części strony i przykład: https://t.co/I1j5YEbW5c
Z X korzysta 22% Amerykanów po studiach, z LinkedIn 51% (Pew, 2026).
Sprawdź 20 osób z ICP. Jeśli mniej niż trzy pisały w ostatnich 30 dniach o problemach, które rozwiązujesz, X służy do researchu, nie do sprzedaży.
Test na 90 dni i kiedy zrezygnować: https://t.co/bIaUh26ii6
Polubienia nie mówią, czy reagują kupujący, czy ludzie z branży.
Zaczynaj post od jednego problemu klienta z ICP, jego słowami. Jedna myśl, jedna prośba na końcu. Zapisuj odpowiedzi i rozmowy z ICP, nie polubienia.
Trzy formaty i przykład posta: https://t.co/aYvQqFdckm
Bibliotekę referencji prowadzi się po wynikach, nie po klientach.
Jeden rekord to jeden wynik u jednego klienta. Jeśli z tym samym klientem zrobiliście migrację systemu i osobno automatyzację raportów, zakładacie dwa rekordy.
Dlaczego? Bo kupujący sprawdza, czy rozwiązaliście już problem podobny do jego. Liczba obsłużonych klientów niewiele mu o tym mówi. Przed ofertą szukasz więc po usłudze i problemie, a nie po nazwie firmy.
Jak zacząć:
1. Trzy najlepsze projekty z przeszłości, z wynikiem, który klient zauważył.
2. Po każdej wygranej pusty rekord i data powrotu w kalendarzu.
3. Do oferty najwyżej trzy rekordy najbliższe usłudze i typowi klienta, wyłącznie z wynikiem potwierdzonym przez klienta.
Jeśli przed każdą ofertą szukasz wyników na Slacku, zacznij od jednej listy i tych trzech rekordów.
Pola rekordu i przykład: https://t.co/touNcwR2ol
Brak zgody klienta na nazwę nie zamyka tematu case study.
„Czy możemy napisać case study?” łączy trzy różne decyzje: nazwa, cytat i publiczne użycie. Klient, który nie chce podać nazwy, może zgodzić się na resztę. Pytaj o każdą osobno.
Zamiast nazwy opisz to, po czym kupujący rozpozna swoją sytuację: branżę („producent części dla motoryzacji”, a nie „firma produkcyjna”), przedział wielkości, problem na starcie, zakres prac, czas i rolę osoby, z którą pracowaliście.
Wyniki podawaj tylko te, które klient potwierdził, razem z punktem wyjścia. Jeśli nie zgadza się na liczbę, opisz zmianę słowami, na przykład „faktury wychodzą tego samego dnia co towar”. Wymyślona liczba w case study bez nazwy jest jeszcze gorsza niż w zwykłym, bo czytelnik nie może jej sprawdzić.
O zgodę poproś po pierwszym wyniku, który klient sam zauważył, i wyślij mu gotowy tekst bez nazwy.
Co opisać zamiast nazwy i jak podać wyniki: https://t.co/UfD3Tp9Xe5
Ekspert w firmie usługowej nie musi pisać, żeby publikować. Wystarczy mu 20 minut rozmowy w miesiącu.
Osoba od marketingu nagrywa rozmowę o jednym temacie, z pięcioma pytaniami:
1. Jaki problem klienta widzisz najczęściej i po czym go poznajesz?
2. Co klienci robią najpierw i dlaczego to nie działa?
3. Jak to rozwiązałeś w ostatnim projekcie, krok po kroku?
4. Kiedy ta metoda nie działa albo czego byś nie polecił?
5. Czy jest coś, o co nie zapytałem, a co pomogłoby klientowi?
Pytania 3 i 4 dają przykład i ograniczenia. Naszym zdaniem właśnie tego najczęściej brakuje w tekstach pisanych bez eksperta.
Z nagrania powstaje wpis na blog, post na LinkedIn i fragment strony usługi. Ekspert sprawdza tylko fakty, liczby i przykłady, a nie styl.
Przy dwóch, trzech ekspertach to dwa, trzy wpisy w miesiącu, a każdy ekspert poświęca na to mniej niż godzinę w miesiącu.
Jak podzielić pracę między eksperta a osobę, która pisze: https://t.co/ySMsjsGrCm
Wpis o nowym narzędziu do zarządzania projektami przeczytają inne agencje. Klient agencji zapyta raczej, ile potrwa wdrożenie i kto po jego stronie musi poświęcić czas.
Dlatego przy każdym temacie sprawdź, czy kupujący zadał takie pytanie w rozmowie albo wpisałby je w wyszukiwarkę.
Najlepsze tematy są w tym, co kupujący już Wam powiedzieli:
1. Notatki z rozmów sprzedażowych: pytania, które padały więcej niż raz.
2. Przegrane oferty: powody, które podał klient, i pytania, na które oferta nie odpowiedziała.
3. Maile od klientów po starcie projektu: czego nie wiedzieli, zanim kupili.
Każdy temat przypisz do etapu zakupu: problem, rozwiązanie albo wybór dostawcy. Na dwa pierwsze piszesz wpisy na blogu i posty, na wybór dostawcy case studies i strony usług.
Pytanie zapisuj słowami klienta. „Jak policzyć, czy outsourcing się opłaca” to temat dla kupującego. „Nasze podejście do outsourcingu” to temat dla Ciebie.
Trzy etapy, formaty i przykładowy backlog: https://t.co/sToNc0NkIu
Druga marka ma sens wtedy, gdy nową usługę kupuje ktoś inny niż obecną. Sama nowa usługa to za mało.
Jeśli Twoja marka jest znana z kampanii dla sklepów internetowych, dyrektor IT w fabryce, który szuka utrzymania systemów, nie zobaczy w niej dostawcy dla siebie. Jeśli kupuje ta sama osoba, nowa usługa zostaje pod obecną nazwą.
Drugi warunek: stać Cię na osobną stronę, treści i dowody. Jeśli się decydujesz, rozdziel:
- osobno: usługi, ICP i persony, dowody, kanały, pozycjonowanie i wyniki,
- wspólnie: firmę, zespół i klientów, z jedną kartą klienta w CRM.
Wyniki licz osobno dla każdej marki. Suma dla całej firmy może rosnąć, choć druga marka stoi w miejscu.
Druga marka szkodzi, gdy nie masz czasu prowadzić drugiego kanału albo nie masz w niej żadnych dowodów, a wyróżnia ją tylko nazwa.
Kiedy druga marka ma sens i przykład software house'u z dwiema markami: https://t.co/wAO5NL7Vb4
Przy stałej cenie błąd w zakresie kosztuje Ciebie, a nie klienta.
Promethean Research w raporcie o agencjach z 2025 r. pisze wprost: przy stałej cenie większość ryzyka leży po stronie agencji, bo błędy w zakresie łatwo zjadają marżę. Dlatego do pakietu nadaje się usługa, którą zrobiłeś już kilka razy z podobnym zakresem.
Pięć kroków:
1. Wybierz usługę z co najmniej trzema podobnymi realizacjami.
2. Do zakresu weź tylko prace, które były w każdej z nich.
3. Resztę zapisz jako wyłączenia, słowami klienta: nie „integracje poza zakresem”, tylko „podłączenie sklepu do systemu magazynowego wyceniamy osobno”.
4. Policz cenę: czas ostatnich realizacji razy koszt godziny zespołu, plus marża i zapas.
5. Sprawdź pakiet na trzech kolejnych klientach i dopiero wtedy popraw zakres i cenę.
Pakiet nie zastępuje innych modeli. W tym samym badaniu tylko 4% agencji opierało się wyłącznie na stałej cenie, a najczęstsze było połączenie godzin, stałej ceny i abonamentu (28%).
Kroki i przykład pakietu z audytu robionego dotąd na miarę: https://t.co/lqGn9jUo7p
Pozycjonowanie agencji zaczyna się od pytania, co klient zrobiłby, gdyby Ciebie nie było.
W agencji marketingowej odpowiedź to zwykle własny zespół albo jedna osoba „od marketingu”, freelancer, inna agencja albo nic. Dopiero w porównaniu z tym widać, co jest wyróżnikiem. Od alternatyw zaczyna April Dunford, autorka książki „Obviously Awesome”.
Kolejność:
1. Alternatywy z ostatnich wygranych i przegranych ofert.
2. Dwie–trzy różnice, których alternatywa nie ma.
3. Dowód przy każdej różnicy. Różnicę bez dowodu skreślasz.
4. Dla kogo i w jakiej sytuacji.
5. Dopiero na końcu zdanie.
Przykład ilustracyjny: agencja dla biur rachunkowych, która planuje kampanie poza okresami rozliczeń. Druga różnica, „piszemy językiem klientów biura, nie księgowych”, wypadła w kroku 3, bo nie miała dowodu.
Jeśli Twoje zdanie o firmie mógłby podpisać każdy konkurent, zacznij od kroku 1, a nie od szablonu.
Szablon w pięciu częściach i przykład przed i po: https://t.co/egcUVoUY4V
„Robimy SEO” to nazwa kategorii, a nie opis usługi.
Nie mówi, jaki problem rozwiązujesz, co klient dostanie i czego nie dostanie. Gdy spisanego opisu nie ma, każdy uzupełnia luki po swojemu: właściciel opowiada o pełnym zakresie, account manager obiecuje szybki efekt, a w ofercie z zeszłego miesiąca jest jeszcze inna lista prac.
David Maister opisywał to jako częste źródło oporu wobec ceny: firma sprzedaje „gruntowną” wersję projektu, a klient chce wersji z szybkim efektem albo z najniższym kosztem na start.
Opis usługi to jeden dokument z ośmioma polami: problem, wynik, dla kogo, zakres, czego nie obejmuje, czas, model ceny i dowód. Z niego kopiujesz opis do ofert, na stronę i do prezentacji, zamiast pisać zakres od nowa.
Najdokładniej zapisz pole „czego nie obejmuje”. Spór o zakres zaczyna się zwykle od zdania, które każda strona rozumie inaczej.
Szablon ośmiu pól i wypełniony przykład: https://t.co/aPGrSkhiz4
Reklama obiecuje „natychmiastowe odpowiedzi od AI”, a na odpowiedź czeka się kilkanaście sekund. Czy to wprowadzanie w błąd? Komisja Etyki Reklamy rozpatrzyła pierwszą skargę klienta na przekaz o sztucznej inteligencji i uznała, że nie.
Konsument poskarżył się na serwis https://t.co/geA47n7IMS, który reklamował usługę hasłem „Twoje pytanie, nasze natychmiastowe odpowiedzi od AI”. Na odpowiedź trzeba było czekać kilka sekund, czasem dłużej. Zespół orzekający stosunkiem głosów 2:1 uznał, że „natychmiast” to w języku reklamy określenie względnej szybkości, a nie mierzalna deklaracja czasu reakcji. Werdykt utrzymano po odwołaniu.
Arbiterka Zuzanna Warowna-Toruńska zgłosiła zdanie odrębne. Jej zdaniem w AI czas reakcji bywa jednym z głównych powodów wyboru narzędzia, a słowo „natychmiastowy” nie trafiło do reklamy przypadkiem.
Dla agencji, które piszą kampanie produktów z AI, ważne jest uzasadnienie. Ogólne „szybko” obroniło się jednym głosem. Konkretna liczba, np. „odpowiedź w 2 sekundy”, to już deklaracja, którą da się zmierzyć. Zanim trafi do copy, poproście klienta o pomiar.
https://t.co/5KtTIjTyU4
Agencje, które w 2024 r. zmieniły pozycjonowanie oferty, urosły o 8%. Te, które niczego nie zmieniły, o 1,1% (Promethean Research, dane głównie z Ameryki Północnej).
Samo skrócenie listy usług jednak nie wystarcza. W tych samych danych za 2024 r. agencje, które ograniczyły usługi, lekko się skurczyły. Naszym zdaniem liczy się to, czy klient widzi, z czego jesteś znany.
Specjalizację wybierasz na jednej osi:
1. Branża: znasz rynek klienta, jego słownictwo i typowe problemy.
2. Problem: wiesz, jak ten problem się kończy, gdy nikt go nie rozwiąże.
3. Usługa: robisz to lepiej i szybciej niż firma, która robi to okazjonalnie.
Niszy nie wymyślaj od zera. Weź projekty z ostatnich 12–24 miesięcy i sprawdź, gdzie powtarzają się branża, problem albo usługa, a przy nich dobra marża i klienci, którzy wracają.
Potem sprawdzaj niszę przez kilka miesięcy na nowych rozmowach handlowych, a obecnym klientom rób to, co do tej pory.
Trzy osie, szablon zdania niszy i test: https://t.co/Kv2MUJJG0n
Pracownik zwolniony za „brak zaangażowania” i „lekceważący stosunek do przełożonego” dostanie odszkodowanie, jeśli firma nie pokaże konkretnych zdarzeń. Sąd Najwyższy nie przyjął w takiej sprawie skargi kasacyjnej pracodawcy (postanowienie z 3 sierpnia 2026 r., I PSK 541/26).
Pracodawca wypowiedział umowy dwóm pracownikom. W uzasadnieniu napisał o braku zaangażowania w rozwiązania przełożonego i o braku należytej współpracy, a jednemu dopisał nieprofesjonalną obsługę klientów. Sądy we Wrocławiu uznały te przyczyny za niekonkretne i nierzeczywiste, bo firma nie wykazała, że takie zachowania w ogóle miały miejsce. Pracownicy dostali odszkodowania.
SN przypomniał, że wypowiedzenie nie wymaga wyjątkowej przyczyny, ale przyczyna musi być prawdziwa i konkretna. Ogólnik albo powtórzenie słów z ustawy nie wystarczą. Konkret to np. czas, miejsce, zachowanie pracownika i jego skutek dla firmy.
W agencji czy software housie zwolnienie „za słabą współpracę” to częsty scenariusz. Zanim wręczycie wypowiedzenie, spiszcie fakty: który projekt, jaki termin, jaka reakcja klienta. Bez tego w sądzie zostanie wam samo „brak zaangażowania”.
https://t.co/nL2McbA3I8
„Marek, 42 lata, dyrektor marketingu, lubi rower”. Taką personę łatwo zapamiętać, ale trudno wskazać ofertę, którą zmieniła.
W zakupie usługi liczą się trzy role, a nie wiek i hobby:
1. Podpisuje. Pyta, czy to się opłaci i czy wykonawca dowiezie.
2. Blokuje. IT, prawnik albo wspólnik, który musi coś zatwierdzić albo udostępnić, zanim zakup ruszy. Pyta, co może pójść źle i kto za to odpowie.
3. Korzysta. Zespół, który pracuje z wykonawcą na co dzień. Pyta, czy to doda mu pracy, czy ją odbierze.
Samo stanowisko nie wystarcza. Dyrektor marketingu w jednej firmie sam podpisuje umowę z agencją, a w innej tylko pracuje z agencją wybraną przez zarząd.
Według Forrestera 86% zakupów B2B zatrzymuje się w trakcie procesu (raport z 2024 r.). Żeby ustalić, na czyim pytaniu stanął Twój zakup, musisz wiedzieć, kto jaką rolę w nim pełnił.
Weź 3–5 ostatnich zakupów jednej usługi i przy każdym wypisz, kto podpisał, kto mógł zablokować i kto potem korzystał.
Szablon persony w ośmiu polach i przykład: https://t.co/uCx0LTNIom