ای #مؤمنان#خاضع شوید و سر نهید
ای مؤمنان بندهیْ خدای خود شوید
ای مؤمنان #نیکی که پیروزی شود
ای مؤمنان #کوشش در او و حق او
#او برگزید و سختیی در #دین ندید
نامیدتان #مسلم ز پیش و پس کنون
در او درآویزید کاو #یار شما
پس چه عجب یاری و #یاری میدهد
#یزدان نگه دارد #مؤمنان را
نمیخواهد خیانتکار کافر
و اذنی آمده سوی ستمکش
خدا بر #یاری آنها تواناست
که از خانه برون شد چون #خدا خوانْد
و گر او نی زند بعضی به بعضی
نباشد یادی از نامش به هر جا
خدا یاری کند یاریکننده
که هم خود گوید و دیگر بخواند
و انجام همه از اوست از #او
و #ابراهیم را از خانه گفتیم
برای #بندگان آن را بسازش #پاک
بخوان #مردم به سوی #خانه او
که دریابند و نامش روزها گویند
و پس دوری کنید آلودگیها را
حنیفِ او نه مشرک ز آسمان ساق�� شده
برای هر گروهی منسکی تا یاد نامش کرد
پس همی خوانید نامش را بر آنها
که #پرهیز از شما آید برایش
در خانههایی که داد #اذن بلندی
یاد شود #نام او
#پاک بداند ورا
روز و شبان هم در او
مرد نگیرد ورا مال ز یادش
وَ اَز قیام نماز و دادن مالش
بترسد از روز دگرگونی دلها
برای #پاداش او بهترِ اعمال
برای افزونیشان ز #بخشش او
و #او دهد هر چه را به هر که خواهد
#الله خدایی که جز او نیست خدایی
پوشیده و پیدای جهان را همه داند
#رحمن که ز #رحمت همه جا او به تج��ی است
شاهنشه پاک است و سلام است و امان است
بر هستی ما هیمنهاش عزت و جبر است
بزرگ است و منزه ز هر آن شرک که در #نام
او خلق بکرد و همه تصویر ازو بود
از او همه نامان نکو #هستی و #تسبیح
چشمهای در آن که نامش #سلسبیل
هست پاداشی و کوششْتان بدید
ما فرستادیم #قرآن را به تو
پس تو صبری ساز بر حکم #خدا
و نه #فرمان بر از آنها و #گناه
و به صبح و شب به یاد #نام او
در شب طولانیاش بر #سجده باش
هر که خواهد سوی #او راهی شود
نی نمیخواهد مگر او خود بخواست
#رحمن آمو��ت #قرآن
رحمن نامید #انسان
رحمن داد او را #بیان
هر #هستی نیستی بود
#باقی است وجه رحمن
هستی از او بخواهد
وی هر روزی به شأنی
پاداش #نیکویی را
جز نیکویی چه باشد؟
پس بر کدام #نعمت
حکم #دروغ خوانید؟
اسم #خدا مبارک
با بخشش و بزرگی
پس آیاآن کسی کو هست برپا
به هر جانی به رفتارش
برای او چه یاران برگزیدند
بگو نامید آنها را
ویا آگه بسازیدش به آنچه او نمیداند
ولی زیبا شده بر کافران نیرنگشان
و از آن راه وامانده
و آن کو گمرهش کرد او ندارد رهنمایی
بر آنها رنج اینجا و در آنجا خود چه بدتر
و نی از او بر آنها هیچ حافظ
#نام ازو و #جای ازو و او بداند بشنود
گفت ای خدایم #نذر کردم هستیام را تو پذیر از من که دانایی
دید #هستی آن دگر شد مستیَش مریم بنامید و پناهش #او
پس خدایش آن پذیرفت و بپرورد و بداد از خود که رزقش بیشمار
خدایت برگزیدت پاک کردت مژده بادت کلْمهی او
که نامْ #عیسی#مسیح
کیست ظالمتر از آن کو منع سازد #نام را
چیست ظلمی ظلمتر از #منع نام از خانهاش
وُاو بکوشد نام و خانهیْ نام را #ویران کند
خانهی او جای بینامان نباشد جز به #ترس
خواری بینامی دنیا و #رنج آخرت
شرق و غرب از #او و نامش سجدهگاهم خانهی نام
او بگفت من جانشینی در زمین خواهم نهاد
گفته آنها این نیایش وین ستایش پس چرا آلودگی و خون ببارد بر زمین
من بدانم میندانی
آدمی را #نامها آموخته
نامها را زانها میخواسته
تو منزه ما چه علمی جز همان کان ای علیم و ای حکیم
گفت ای #آدم بگو نامانشان
من بدانم آنچه هست و آنچه گویید و نگویید
پس نه سوگندی بگویم بر پدید و ناپدید
از فرستادهیْ بزرگ است آن #سخن
نی ز شعر و نی ز جادو آن ز رب العالمین
گر به ما بندد بگیریم و ببریم و که مانع میشود
آن برای #یاد پرهیز از برای اهل پرهیز
از شما آن را دروغی بشمرند و بر دلش حسرت
و آن #حق است
پس منزه دان تو #نام آن #خداوند بزرگت را
این ازو و آن از آن و حکمشان از زعمشان
گر نخواهد #او نباشد این و آن و حکمشان
#نام او بر آن نخوانند #افترا بر او زنند
افترا و وصفشان و #حکم او و #علم او
او بگفت از آن خورید و #حق دهید و حد نگه
نیست در وحیش حرامی بر خورنده غیر مرده و خون و خوک و #فسق فریادش برای غیر او
گر پی روی از اهل #زمین ، گمرهی از راه #خدا
پیرو #وهم خودشان، آگه از حالشان خدا
پس بخور از #نام او و #باور خود به ذات او
از چه شما ز نام او سوی هوایشان روید؟
ظاهر آن و باطنش #رها رها رها رها
به دون نام او نخور ز #فسق خود ز #شرک او
تو مردهای و #زنده شو به #نور او قدم گذار
یوسفی زندانی رای و نظر
آن یکی در خواب می را میکشد
وین یکی مرغی به سر نان میخورد
من که رستم ز آیین کفر خدا و آخرت
نیست ما را شرک ورزیدن بر او
آن ز فضل اوست بر ما و همه
پس کجا شکرش به جا آوردهایم
نیستند آنها جز از نامی که نامیدید آنها را نه از سلطانی از او
و حکم از او بود اما
به #نام او روان و ایستایش
بران در آن که #یزدان#مهربان است
#روان بر #موج کوهستان براند
بیا در آن، پسر! تا ما برانیم
#پسر از #آب بر کوهی پناهید
پناه از #امر او جز رحمتش چه؟
پسر #غرق و #پدر بر بوی حکمش
نخواه آن را که ناداری تو علمش
ز من پندت ز بیعقلان نباشی!
بگو #الله یا #رحمن بخوانید
به هر یک زان دو نامش #او بخوانید
ازویست آن همه #نامان نیکو
نمازت را نه با فریاد و نی پنهان و راهی در میانْشان جو
#ستایش گو خدایی را که نی فرزند بگرفته
نه انبازی برای او به ملکش
نه مولایی برایش از ره #خواری
بزرگش دار کان #نام#بزرگی از همو و نیست جز او
از #سلیمان است و با #نام خدای #مهربان#برتری بر من مجویید و #مسلمان رو کنید
آیا به مالی یاریِ من میدهید؟
پس چه برتر آنچه او بر من بداد از آنِتان
بلکه شادانید از آنچه هدیهی من میکنید
��و که لشکرهای #خواری و #اسیری سوی آنها میبرم
این ز #فضل اوست تا من #شکر گویم یا که #کفر
پیرا نام خدایت
خدای بس بزرگت
قسم بر جای اختر
نه سوگندی چنین باد
و #قرآن کریم است
که در نامهی نهفته
که جز پاکیزه جانان
نه دست�� بر وجودش
چه شاید این #سخن را
به سستی بگذرانید
و روزیتان گذارید
که بر کذبش بخوانید
پس ازچه آن زمانی
که #جان بر حلق آید
و خود غرق نظاره
و ما بر او چه نزدیک
طاء و های و طاء و های و طاء و های
نیست #قرآن تا به #سختی افکنَد
نیست جز یادی برای خشیتی
خود فرودی ز آفرینندهیْ جهان
خود ز عرشی کان بدانیمش #نهان
آنچه در #بالا و #پایین ، آنِ اوست
آنچه #ناپیدا و ناپیداتر و #پیدا در اوست
نه خدایی غیر او و آن همه #نامان نیکو، آنِ #او