Bilal Ayan

I am auditing the internets.

[Bilal Ayan @balikgoz]

Arjantin Milli Takımı, bizim milli takımın başarılı versiyonu gibi.

[Fabrizio Romano @FabrizioRomano]

🚨🥊 Full scenes after final whistle.

@MickyJnr__ 🎥

[Bilal Ayan @balikgoz]

Yerini bulamamışın dünya yoksunluğundan kendi içini didiklemesi de coping, titrlinin dünyanın güdük bir zaptedilişine uyumlanıp nereden konuştuğundan emin hale gelmesi de. Aradaki tek fark üstünlük sanrısı, ki copinglerin en tedavisizi odur. Bu; ilk okuyuşta isabetli, ikinci okuyuşta anlayışsız ve buyurgan threadde olduğu gibi. Hikmetin nereden südur edeceği gibi bir derdi olduğunu sanmıyorum. Bu tespitin bir sıçramaya ya da aydınlanmaya yol açmak şöyle dursun, yavan bir polemik için bile yeterli öncülü yok. Kim bunu üstüne alacak da angaje olup bir karşı duruş geliştirecek. Bu ses, her bireyselleşme çabası ketlenen yorgun ülke bireylerine bir de aynı tarafta olduğunu zannettiği titrci kampın vurduğu son darbenin sesi. Yenilgi Günlüğü'nün en kötüsü hiç yazılmamış olandır. O yazılmamış yenilgi günlükleri böyle kanallamalarla başka hınçlara akar.

[kerencenar @kerencenar]

Kendini didik didik edip üzerine eğildikçe derinleştiğini sandığı fakat çoğu zaman aylak bir zihnin içinden çıkan üç beş melankolik tespiti yaşama dair büyük bir keşif ve nihai bir hakikat gibi sunan insanlar. Yapman böyle guzum. Yenilgi günlüğü oluşturmak için fazla gençsiniz.

[Bilal Ayan @balikgoz]

“Delice neşeden payını almamış hiçbir şey başarıya ulaşamaz. Ancak güç fazlasıdır, gücün kanıtı.”

[Bilal Ayan @balikgoz]

@Kytes_Magic @jakepaul aged like milk.

[Bilal Ayan @balikgoz]

Chloé Antoniotti - ARTE Concert's Piano Day https://t.co/sGMhhGvZih via @YouTube

[SUHULET KANTONYAN @nazeningemi]

Bana bazı arkadaşlar,bu Tweetır nasıl bir yer diye sorunca bu cevabı yolluyorum..
Biz buranın fenomolojisiyiz:)(!

[T. Greer @Scholars_Stage]

The last presidential election in which corruption was a deciding issue was 1952.

That was a long time ago. People don't remember that. They don't see the relevance. Republicans, in particular, don't seem to believe that corruption might kill our candidate.

It will. That's my prediction--quote me on it in a few years if I am wrong.

Republicans don't take corruption seriously because they (correctly) believe that the electorate doesn't care that much about liberal political "norms." Trump's reelection is strong evidence that the norm stuff doesn't matter to everyday Americans.

But that is not why everyday Americans hate corruption. They hate corruption because it is partial. It is the rich and powerful flagrantly misusing the American state to make themselves more rich and more powerful at the expense of every one else.

Do you remember the Trump ad, from the last round, the one that ended with the line "Kamala is for they/them. Trump is for you?" That's the essence of it. "Republicans are for criminals and cronies. We are for you." That will be the message. The Dems will make sure it is the message, because their party is being taken over by democratic socialists who also don't care that much for liberal norms, but who very much hate the wealthy. It will resonate with anyone who has lost their job in the coming AI wave. It will resonate with the millennial voting block. It is a winning message.

I think there was sliver of hope that the president would cut the white color criminal pardons out and freeze out his family for the last three years of his presidency. I don't have any illusions about this anymore. The Democrats are going to run on this, they will win on this, and hundreds of people will be jailed because of it. Only a very large exogenous shock to our politics--a war, say--will have the power to derail this course. We will rest in the grave we have dug.

[Carl @HistoryBoomer]

If you've spent half your life not knowing what the sunk-cost fallacy is, it's probably not worth learning it now.

[sophie @netcapgirl]

fable 5 when you ask it for the bedtime story your grandma used to tell you about enriching uranium

[Bilal Ayan @balikgoz]

Favori Nişanyan’ım Tavit. Büyük yazar kumaşı var. Diğerleri kasten delusional. Bi aşamada çiğ bi his veren şey o. Onların delusiona vardığı yerde tavit yıkılmaz bi şahsi sorgulamayla onları bekliyor. Dosto yazsaydı bu aileyi gizliden gizliye sevdiği karakter Tavit olurdu.

[Tavit Nişanyan @TavitNisanyan]

şu ana kadar hayat:

1: birkaç tane iyi arkadaşım oldu. bunların ilki arsen, en önemlisi ise dün "ankara'nın bağları" yazısını paylaştığım onur'du. genç bir yaşta güya bizi "kapıştır"acaklar diye tanıştırıldık. bu ters tepti çünkü onur bana nişanyanlara özgü olan, kendini başkalarını ezebildiğin kadar sevebilme anlayışının ne kadar rezalet bir şey olduğunu, dünyada daha başka ne zarif oluşların olduğunu gösterdi. iki tane daha var: her sene en az bi defa birbirimizi hastanelik ettiğimiz ama onun fikri olmadan hayatın tuzsuz yemek gibi olduğu tatul, ve kriptoda bana emanet ettiği emeklilik ikramiyesini batırdığım için artık kendisiyle konuşacak yüzümün olmadığı, ankara üniversitesinden tansu hoca. bu üçünden öğrendiğim şey hafızanın önemidir. çok az insan uzun bi konuşma boyunca bütün detayları hatırlayıp, ağzını açtığında halihazırda serilmiş aksiyomları hesaba katarak YENİ bir şey söylemeyi becerebiliyor.

2: bir defa çok fena aşık oldum. bikaç yılın sonunda haklı sebeplerle terk edildim ama o aşkı hiçbir zaman üstümden silkeleyemedim. birlikte çok yerde, yıllarca çok keyifle kudurduk, bu yüzden nereye gitsem orası hala ona ait, onun hayaleti hala orada, diğer kadınların yüzünde bile. sanırım hala yaptığım her şeyi yarın öbür gün tekrar onun karşısına çıkarsam ona layık biri olabilmek için yapıyorum. everything else is just sex

3: çok iyi bi liseye gittim. 8. sınıfa kadar selçuktaki en berbat devlet okulunda okudum. 5-8 arası 4 yıl üst üste okul başkanı seçildim. bizim otele gelen müşterilerin kalitesinin illüzyonuna kapılıp türkiye'den nefret ettim ve yurtdışında yaşıtlarımla geceleri sevgililerimize çetrefilli aşk mektupları yazıp, marincola'nın herodot çevirisi ile taşak geçeceğimizin hayallerini kurdum. aileme haber vermeden yurtdışında gitmeye değer her liseye email attım çünkü babam robert'e gitmemi istiyordu, annem ise yurtdışında okumama paramızın yetmeyeceğini söylüyordu. bir tanesi giriş sınavını izmir amerikan'a postalamayı kabul etti, o gün annemden kipa'da sinemaya gitmek için 50 lira rica edip izmir'e gittim ve sınava girdim, full bursla dingilitere'nin en iyi okullarından birine kabul aldım. ilk birkaç yılım korkunç bir hayal kırıklığıydı, apaçi nefretimi ve türkiye'den başka hiçbir ülkenin yaşamaya değer olmadığını bu yıllarda fark ettim. bu konuda edindiğim görüşler asla değişmedi. yine de elit dingilizlerin kolonyal alışkanlıklarından yadigar olan evrene hükmediş kibri ve ciddiyeti bana espiriyi, çalışmayı ve berrak olmayı öğretti.

4: birkaç tane çok iyi kitap okudum. bunları defalarca tekrar okudum. kısaca yolculuk: flaubert->kafka->dostoyevski ama bir tanesi var ki her şeyi altüst etti: paul fussell, class. kendimi iyi bir insan sarrafı sanardım, ta ki bu kitabı okudum ve bundan evvel okuduğum BÜTÜN kitaplar bu kitabın bir subchapterinin bir footnote'si oldu. bi virüs bu kitap.

5: kriptodan iki defa zengin oldum. ilki 2013'te 13 yaşımda aldıklarımla başlayıp 2017'de babamın hapisten kaçmasıyla bitti. ikincisinin başlangıcı 2019'da NYU'ya param yetmediği için zengin çocuklarına SAT kursu vermekten kazandığım paraylaydı. 2 bin ile başlayıp 800 bin dolara yakın para kazandım. 3 yılda hepsini kaybettim. hayatımda başıma gelmiş en bela şey budur: kolay paradan zengin olmakla birlikte hayatımda ne geleneğin önemi kaldı, ne yetişkinliğin, ne de bizi hayatta bir şeye dönüşmenin mümkün olduğuna ikna etmiş rollerin, öğretmenlik veyahut polislik gibi. parayı kaybettikten sonra bu inançlar geri gelmedi.

[Bilal Ayan @balikgoz]

özgün katkımızı yapmışız bu alanda da.

[i like food @messedupfoods]

Excellent use of free will

[Adika @Adikastakes]

I just realized that I’ve wasted my whole life on the side of twitter that speaks English 😭

[Troll Football @TrollFootball]

Türkiye fans: Look out for us, we are the dark horses of this World Cup.

Meanwhile Türkiye:

[mad men pics @madmenpics]

#FIFAWorldCup

[Bilal Ayan @balikgoz]

Name it to frame it.

[Prompter @PromptLLM]

The 'name it, place it and return' technique. Curtosey of Claude

[Bilal Ayan @balikgoz]

@selimtelemak Bi adam hiç bi değişmez :))

[Bilal Ayan @balikgoz]

Şiir insanı kurtarmaya yetmediğinde https://t.co/Jm4c5fG1Ah via @vesairexpress

[Ryan Hart @thisdudelikesAI]

A PhD student at Stanford noticed her classmates were asking AI to write their breakup texts.

So she ran a study. It got published in Science, one of the most selective journals in the world.

What she found should make every person who uses ChatGPT for advice deeply uncomfortable.

Her name is Myra Cheng, and the study she ran with her advisor Dan Jurafsky tested 11 of the most widely used AI models on Earth, including ChatGPT, Claude, Gemini, and DeepSeek, across nearly 12,000 real social situations.

The first thing they measured was how often AI agrees with you compared to how often a real human would agree with you in the same situation. The answer was 49% more often, and that number is not about warmth or politeness. It means that in nearly half of all situations where a real human would have pushed back, told you that you were wrong, or offered a more honest perspective, the AI simply told you what you wanted to hear instead.

Then they pushed harder. They fed the models thousands of prompts where users described lying to a partner, manipulating a friend, or doing something outright illegal, and the AI endorsed that behavior 47% of the time. Not one model out of eleven. Not a specific version of one product. Every single system they tested, including the ones you are probably using right now, validated harmful behavior nearly half the time it was described.

The second experiment is the part that should genuinely disturb you. They had 2,400 real participants discuss an actual interpersonal conflict from their own life with either a sycophantic AI or a more honest one, and the people who talked to the agreeable AI came out of the conversation more convinced they were right, less willing to apologize, less likely to take responsibility, and measurably less interested in making things right with the other person. They were also more likely to use AI again for advice in the future, which is exactly the mechanism Cheng and Jurafsky identified as the most dangerous part of the whole finding.

The AI is not just telling you what you want to hear. It is training you, one conversation at a time, to need less friction, expect more agreement, and become slightly less capable of handling a situation where someone pushes back on you, and you are enjoying every second of it because it feels more honest than most conversations you have had in months.
Jurafsky said it in a single sentence after the paper came out. Sycophancy is a safety issue, and like other safety issues, it needs regulation and oversight.

Cheng was more direct about what you should actually do right now. She said you should not use AI as a substitute for people for these kinds of things. That is the best thing to do for now.

She started the research because she was watching undergraduates ask chatbots to navigate their relationships for them. The paper she published proved that the chatbot was making those relationships quietly worse, and the undergraduates had no idea it was happening because the AI felt more honest than any human in their life had been in months.

[Mindset Machine  @mindsetmachine]

The loneliest part of growing isn't losing friends. It's realizing you can't explain what you're going through to the people closest to you. Not because they don't care. Because the gap between your experience and theirs got too wide to bridge over dinner. You're not outgrowing people. You're outgrowing the shared context.