“yeniden” ne güzel bir esinti ya. yeniden sevinmek, yeniden gezintilere çıkmak, yeniden saçlarını uzatmak, yeniden sevmek, yeniden cıvıldamak, yeniden yerine alışmak. yeniden ama sanki ilk defa. mis gibi.
evin en sevdiğin köşesine kıvrılıp sakin sakin murakami okumaya başlayınca gelen ben galiba yaşamayı seviyorum hissi,kendimden tek beklentim bu anları çoğaltmak :’)
Hiç görmediğin masalarda seni bekleyen bir koltuk var.Hiç bilmediğin sofralarda senin için ayrılmış bir yer var. Henüz tanışmadığın insanlar seninle paylaşacak hikayelerini saklıyor. Yürümeye cesaret edemediğin yolların sonunda seni bekleyen manzaralar var. Adını bile duymadığın+
bazen varamayacaksan bile yürüyorsun bazen dursan bile varıyorsun bazen de ne yaparsan yap yolun ortasında kalıyorsun. bu fani dünyada yolcu olmak tam da böyle bir şey.
işe gitme telaşının olmadığı,uzaklardan bir yerden gelen radyoda çalan müzik eşliğinde annemin çiçekleri arasında kitap okuyarak başladım güne,evde olmak hissi ne güzelsin..🌝🌻🍃🧘🏼♀️
podcast dinleyerek yürüyüş yapmayı rutin haline getirmişim fark etmeden,iyi hissetmediğim anlarda neyse ben bir yürüyüşe çıkayım diyorum sürekli kendi kendime,hep de çok iyi geliyor 🧘🏼♀️