bana dürüstçe açıklama yapıldığında çoğu şeyi tolere edebilirim ama yalan söylenince dünyayı ateşe veresim geliyo “ben ne güzel affedecektim seni neden beni aptal yerine koydun” öfkesi
Kuşkudan uzak güven, katıksız samimiyet, gözleri uzun uzun kapatarak yapılan sarılış, plansız kavranan vücut, hesapsız girişilen ilişki, çelişkiye dönmeyen bir sevgi, muallakta kalmayacak net bir tutku ve tanımlayabildiğin bir huzurun verdiği tebessümün tezahürü.
27 yaş ikinci ergenlik derlerdi de inanmazdım. On yıl önce sorduğum soruları yeniden soruyorum kendime
“ben kimim? ne istiyorum? amacım ne?”
Üstelik bu defa eskisi kadar cesur da değil cevaplarım.