kadıköye geçmek için ayrılık çeşmesinden metro yapmak yerine 20 dakika yürüyorum çünkü aynı şeyleri 500. kez düşünmek için sakin kafayla yol yürümem lazım
bugün mutfakta ice tea ahududu aromalı gördüm ve kim alıyor böyle saçma şeyleri dedim meğerse kız kardeşim almış kendime çok kızdım ona 10 litre ice tea ahududu alıcam
kucukken bir otele gitmistik acık büfe tatlılar vardı ve aynı kremayla yapılan tüm tatlılar asırı kotuydu sonra bir görevliye bunu gidip soylemistim biraz zaman gectikten sonra ascı yanıma kagıt kalemle gelmişti problem neydi sizce diye kafamdan silemiyorum çok utanıyorum
öyle günler var ki baştan sonu gelmiş
böyle istenmiş, sen yaşamalısın
hasretliği çektirme tanrım, gözümüz yollarda kalmasın
ne istersen al götür ama sevda bize, aşk bize kalsın
her ara transferde yangınını yapmak için burada olacağım
Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.