Fark ettim ki sosyal medya, insanın kendi bahçesinde otururken bütün dünyanın gürültüsünü içeri buyur etmesi gibi bir şey. Oysa ben, başkalarının yankısıyla dolmuş bir evde yaşamaktansa kendi sessizliğini dinlemeyi tercih edenlerdenim.
@HakanKl18894600 Ruh halimi başkalarının konforuna göre mi ayarlamalıyım? Sürekli mutlu görünme zorunluluğu da çağın başka bir tür görgüsüzlüğü sanırım.
Dün gece yeni yollara kadeh kaldırdık, bugün kafamda bütün kaldırımlar sökülüyor. İnsan kendine bu kadar kötülüğü dışarıdan destek almadan nasıl yapabiliyor, hayret ediyorum.
Baş ağrısı de get başımdan!
Taş atana hiçbir zaman dalga olup dönmedim, hiçbir yaraya tuz basmadım. Ama çoğu zaman iyi niyetim güçsüzlük olarak görüldü.
Sessizliğim kıyısı olmayan bir deniz sanıılmasın. Her denizin bir fırtınası, her sabrın bir kıyısı var.
Aklımın etrafına sessiz bir hendek kazıyorum. Herkesten, her şeyden, üzerime boca edilen bütün anlamlardan uzak… Çünkü insan bazen dünyayı anlamaya çalışırken kendi zihnini kaybediyor; artık hiçbir şeyi anlamak uğruna kendime ihanet etmek istemiyorum.
Uyku kadar güzel bir şey yok. Hem hayattan elini eteğini çekiyorsun hem de kimse varoluşsal kriz geçiriyorsun diye müdahale etmiyor. Uyku gelince beklemeden uyumalı o yüzden. İyi uykular, renkli rüyalar dostlar.