διάδρομους να βρίσκω / να τους χρωματίζω στα όλα / και πού και πού / και μια και δυο και τρεις
να σου δείχνω τις εικόνες διαδρόμων μυαλών
του μπασνί
του διάδρομου αυτού
με τα χρώματα των χαλιών τα όλα
και μην ανησυχείς / δεν θα γίνω άλλο κουραστικός / αυτό ήταν / μέχρι εδώ ήταν
ποτέ δεν το είχα σκοπό
απλά μιλώ / και σε μένα
και στα έχω δείξει όλα / στα έχω πει όλα /
τα μέχρι τώρα
έτσι ήμουνα από μικρός / σαν το αγόρι με την καρδιά / του διαδρόμου του κάτω του μπασνί
και σαν ασφάλεια ένοιωθα / να γίνομαι χαλί / κι άλλο χαλί
και νοιώθω ασφαλής / πρώτη φορά με μένα
στο ίδιο το χαλί / και ας είναι από πάνω και άλλο
ζωγραφίζω το ταβάνι τώρα / και χορεύω / και χαμογελάω / στο άνθισε και φέτος το δεντράκι σου / αχ / αυτό το αχ
απέναντι / με τα φύλλα τα κόκκινα / και τώρα το βράδυ στις σκιές / του κολντ άις δέκα βατ λεντ φωτοκύτταρου προβολέα
και φώτισα / αυτή του τάκη / τη γιούκα / αυτή που λέμε / την γιούκα / αυτή του τάκη / του αχ
και την αυτήν την μανώλια / την αυτή του παππού την αχ
που δέρμα γινήκανε τα αχ τα αυτά
τα αυτά τα αχ / τα ημερομηνιακά / τα κουζινικά / τα καθημερινά
ζωγραφίζω κάθε ταβάνι τώρα