@wzoski@kepelkhan یه چیز جالب بگم.
من برای یه سرویسی ازش خواستم که سئو فرندلی و GPT فرندلی مقاله تولید کنه.
امروز بعد از سه ماه ثبت نام روزانه اون سایت رسیده به ۵۰ نفر در روز!
بالای ۳۰۰۰ ایمپرشن در روز!
توی تولید محتوا هم فوق العادس.
در حدود ۴۲۰ سال پیش شهر تبریز تحت تسلط عثمانی بود؛ شاه عباس بزرگ با کمک مردم تبریز به تبریز لشکر کشی کرد و تبریز را پس از سال ها پس گرفت.
پس از پیروزی شاه عباس در حال ورود به شهر بود که مردم به عنوان خوش آمد گویی سر عثمانیان را به سیخ کشیدند و به استقبال او آمدند.
@Yakupsaki5@ped89ram@spartacuosss@Iran_naameh şeyler öğretmediği anlamına gelmez! Tam tersine, eğitim sisteminiz insanlara birçok konuda yalan yanlış şeyler öğretiyor ve ben buna bizzat şahit oldum.
Anlaşıldı mı, yoksa biraz daha açıklayayım mı?
@Yakupsaki5@ped89ram@spartacuosss@Iran_naameh da sıradan insanlarla, iş arkadaşlarımla falan konuştuğumda hepsi Mevlânâ’nın Türk olduğunu söylüyordu :)) Hatta bazıları şiirlerinin ilk başta Türkçe yazıldığını bile söylüyordu. Düşün, bu kadar bilgisizler!
Senin bu konudan haberdar olman, eğitim sisteminizin de böyle /2
هفتم آبان، روز کورش بزرگ -بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی- بر ایرانیان فرخنده باد. بر اساس رویدادنامۀ نَبونَئید (پادشاه بابِل) ۲۵۶۴ سال پیش در چنین روزی، کورش به بابِل درآمد، شاخههای سبز در پیش پایش گسترده شد و صلح بر شهر سایه گسترد.
کوروش شخصی بود که ضمن ایجاد یکپارچگی سرزمینی، با رواداری و دگرپذیری تفاوت مردمان در باورها و آیینها را به رسمیت شناخت و از همین رو سنگ بنای نخستین دولت ایرانزمین را برمبنای وحدت در کثرت بنیاد نهاد. این همان چیزی است که طی هزاران سال ایران رنگارنگ فرهنگی را شکل داده و در کمتر کشور دیگری چنین نمونهای را میبینیم که ضمن تنوع فرهنگی و زبانی و برخی تفاوتها در آداب و رسوم، اشتراکات و پیوندهای فرهنگی مردم آنچنان قوی باشد که هیچگونه احساس بیگانگی میان مردمان یک کشور در شمال و جنوب و شرق و غرب نباشد. در واقع از بذری که کوروش بزرگ کاشت جوانهای برآمد که تا هزاران سال بعد و با وجود آشوبهای گوناگون در این سرزمین نمایانگر بوده و به کار امروز ما هم میآید. بزرگداشت او نه به معنای رفتن و ماندن در گذشته که به معنای احضار این نماد و فراخوانی آن در امروز است؛ یعنی ما به عنوان ایرانیان بکوشیم ضمن احترام به میراث فرهنگی و تاریخی خود و در عین پاسبانی و تقویت همبستگی اجتماعی در کشور و پرهیز از دیوارکشی قومی و قبیلهای، به تنوع و تکثر فرهنگی، آیینی، اعتقادی و حقوق و آزادیهای فردی نیز احترام بگذاریم و به دنبال ملیگرایی دموکراتیک در کشور باشیم.
از همین روست که توماس جفرسون، از پدران بنیانگذار آمریکا و نویسنده اعلامیه استقلال این کشور از استعمار بریتانیا، به نوه خود توصیه کرده بود که نخستین کتابی که پس از آموختن زبان یونانی بخواند «کوروشنامه» باشد.
«کوروشنامه» یا «آموزش کوروش» یا «تربیت کوروش» اثر گِزِنفُون (تاریخنگار و فیلسوف اهل آتن) زندگینامه بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی است. گزنفون در این کتاب شیوه پرورش، آموزش و زندگی کوروش بزرگ را نگاشته است.
جفرسون در نامهای دیگر به یک دوست ایتالیایی خود، درخواست ترجمهای تازه از «کوروشنامه» به زبان ایتالیایی میکند. وجود دستکم ۴ چاپ مختلف از کوروشنامه در کتابخانه شخصی جفرسون به ثبت رسیده است و جفرسون در یکی از آنها با خط خود دست به مقایسه ترجمه دو نسخه از کتاب زده است. اما چرا کوروش و کوروشنامه در جهان فکری توماس جفرسون برای تأسیس آمریکایی سکولار و دموکرات جایگاهی ویژه داشت؟
پادشاهی کوروش نمونهای است از حکومت عادلانه بر توده کثیری از مردم از اقوام و ملل مختلف. تجربه کوروش هخامنشی در اتخاذ سیاست رواداری و عدم تحمیل باورها و عقاید خود -که در کوروشنامه منعکس است- الگویی را پیشاروی جفرسون گذاشت از حکومتی که در عین گستردگی پهنه خود و وجود بحرانهای پیشرو، آزادی عقاید را تضمین میکند. به نظر میرسید اگر کوروش موفق شده است در جهان باستان با آن درجه از توحش و وجود فرقههای بدوی دینی که در نزاعی بیپایان با یکدیگر به سر میبردند، بیطرفی حکومت را در مقیاسی به گستردگی شاهنشاهی هخامنشی تضمین کند، این کار در جهان مدرن نیز قابل تکرار است. در زمان مکتوب کردن منشور آزادی مذهبی جفرسون، یعنی ۱۱۲ سال پیش از آنکه استوانه حقوق بشر کوروش از دل خاک بیرون آورده شود و محافل تاریخی از وجود لوحی متضمن احیای حقوق اقلیتهای مذهبی در دوره حکمرانی او باخبر شوند، رواداری کوروش از طریق منابع یونانی و لاتین به دوران مدرن رسیده بود. تاثیرپذیری توماس جفرسون از این وجه حکمرانی شماری از پادشاهان هخامنشی در یادداشتهایی که وی بر حاشیه کتاب «رساله در باب آداب و روح ملتها» اثر ولتر، فیلسوف سیاسی عصر روشنگری در فرانسه نوشته است نیز به چشم میخورد و دیده میشود که عدم تحمیل دین رسمی و رواداری مذهبی داریوش یکم که در امتداد پادشاهی کوروش هخامنشی بوده نظر وی را جلب کرده است.
کوروشنامه که پس از تأثیرگذاری عمده در دنیای باستان (از جمله بر اسکندر مقدونی و ژولیوس سزار) به فراموشی سپرده شده بود، در دوره پسارنسانس و آغاز عصر روشنگری بار دیگر احیا شد و با ترجمههای جدید، الهامبخش فلاسفه سیاسی قرار گرفت. از نیکولا ماکیاولی و ژان ژاک روسو تا بنجامین فرانکلین در فکر پسزدن تفکر سیاسی قرون وسطی و ساخت بنای جامعه مدرن و شیوه حکومتداری صالح از نظام اخلاقی که گزنفون در کوروشنامه عرضه میکند تاثیر پذیرفتند. در آمریکا علاوه بر جفرسون، جان آدامز (رییسجمهور دوم آمریکا) نیز به کوروشنامه به دیده کتابی تعلیمی مینگریسته و پسر خود را در دوره مطالعه برای آمادگی حضور در مشاغل دولتی پیش از همه به خواندن کوروشنامه گزنفون مکلف کرده است.
از پویا زارعی
عکس از علیرضا نادریفرد
@behzadm75 ببین من خودم آذری ام دیگه.
پیش رفیق های غیر ترکم شاید وطن پرست ترینشون منم.
اصلا کسی نمیتونه جلوی من با ایران و شاهان ایرانی و شاهنامه شوخی کنه.
نمیدونم شاید با یه مشت پانترک زیاد سر و کله میزنم قدر کشورمون رو میدونیم.
@Yakupsaki5@ped89ram@spartacuosss@Iran_naameh بالاخره یک ترک میبینم که حقیقت رو قبول داره.
قبول داری که به فارسی شعر گفته و ایرانی بوده؟
چون این ها هم حقیقت محض هستن.
سیستم آموزشی عجیبی دارین. واقعا میگم.
پورسینا رو هم توی کتاب هاتون ترک معرفی میکنین.
@ninairani88@kitanaaawins منظورم آذری های ایران نیست.
من خودم آذری ام.
ما ایرانی ها فارغ از زبان، آدم های باهوشی هستیم.
برخلاف ترک ها که حقیقتا کندذهن هستن.
من چند سال مسئول استخدام بودم توی یه شرکت ترک 😅.
گاون. گاو.
@ninairani88@kitanaaawins داری به یه ترک که وقتی باهاش انگلیسی هم حرف میزنی ترکی جواب میده این رو توضیح میدی؟ 😅
بابا اینا اینقدر کند ذهن هستن که بیشتر از یک زبان مغزشون گنجایش نداره.
همون رو هم درست نمیفهمن.
باهاشون مراوده داشتیه باشی، متوجه میشی که یه چیز ساده رو یه وقت هایی دو سه بار توضیح میدن!
@snowballegh@whatsahear_t به فارسی پهلوی سخن میگفت. هنوز هم نقاط خیلی کوچیکی هستن که فارسی پهلوی حرف میزنن اما متاسفانه نتونستیم ازش نگه داری کنیم.
تاریخ بخونین.
ما اتفاقا الان باید مدعی حفظ زبان فارسی باشیم.
متاسفانه ما رو دور از هم میخوان.
هرچند مردم همیشه ثابت کردن کنار هم هستن.
@snowballegh@whatsahear_t من آذری هستم دوست عزیزم.
بزار جوابت رو بدم.
ببین همه توهین ها از جایی آب میخورد که نفع میبردن. میگیری منظورمو؟
صادقانه بخوام بگم، توی تهران کسی به تخمش نیست کی زبونش چیه. همه دارن کنار هم زندگیشون رو میکنن.
تحصل به زبان مادری مقدمه تجزیه هست.
آذربایجان آخرین جایی بود که … /۱