“Anlarsın ya, ölülerin eşyalarının eskidiği ya da mendillerinin süratle, neredeyse sahipleri öldüğü anda eskimeleri gibi. Hani böyle kopmuş bir yaprağın yeşilinin hemen canlılığını kaybetmesi gibi. Belli ki her insanın içinde öyle biri var.”
Benim zihnimde balıklar hep uçacak, sevgililer birbirilerinin omzuna hep yaprak dökecek, aşk çekilip gidecek. Geride biraz su, biraz çiçek ve anlatılamamış birkaç cümle kalacak.
• Solmadan önce.