Most of you don’t know I used to post watercolor pieces at the very beginning
#cynonari#cynari
Makes feel nostalgic
Things have changed, and to be honest,
I’m not happy about it heh
Filmin en saçma sahnesiydi. Orijinal hikayede Odysseus mağarada tepegözle karşılaştığında onunla konuşur. Burada ne aradıklarını sorar. Troya’dan döndüklerini, ikram istediklerini söyler. Cyclops “burada Zeus’un kuralları geçmez” der. İki adamını yer. Uyur. Ertesi gün odysseus merhamet ister. Merhamet olarak en son onu yiyeceğini söyler. Odysseus ile şarap içmeye başlarlar.
Odysseus’a ismini sorar. O da kendini -Outis- yani “hiç kimse” olarak tanıtır. Dev çok sarhoş olup bayılır. Sahnedeki gibi kör edilir. Bağırmaya başlayınca diğer devler gelir. Ona kimin saldırdığını sorarlar. O da “hiç kimse” diye cevap verir. Böylece de mağaradan kurtulurlar.
Odysseus çok kibirli biri olduğu için bu işi kendinin yaptığının bilinmesini ister. Gemiye kadar onu takip eden tepegöze “Ben Odysseus” diyerek bağırır. Fakat devin Poseidon’un oğlu olduğunu bilmemektedir. Dev, babası Poseidon’a seslenir. “Oğlunu Odysseus kör etti. Ya ölsün, ya da evine geç dönsün. Her şeyini kaybetsin”
Böylece Odysseus’un evine geç dönüşünün tanrısal sebebi açıklanır.
Nolan maalesef en kilit bu noktayı işlemedi.
occasionally I see an artist’s rendition of a character that doesn’t actually change much from their canon design but is somehow feels so much more canon than canon
If Nolan wanted to make a gritty allegory for modern social disruption and WWII PTSD, he should’ve used THE ILIAD.
Achilles is the protagonist who ends up with regrets for chasing glory.
Butchering the Odyssey to make it fit disparate themes and intentions just ruins it.