Hiçbir sorunu çözmek istemiyorum, kimseyi ve ne yaptıklarını merak etmiyorum, hiçbir şeyle mücadele etmek istemiyorum, olmayanı zorlamak istemiyorum. Davranışların altında yatan sebepleri bilmek istemiyorum. “Böyleyse böyledir” diyip yalnızca huzur bulmak istiyorum…
izlediğim bir replikte ya da okuduğum bir dizede kendime denk gelmek... hayatın, en ihtiyaç duyduğum anda bana başka birinin cümleleriyle seslenmesi, "al sana, bunlar yaraların" der gibi.