6 yıldır evliyim ve bir köpeğim var. Çok şükür çok ama çok mutluyum. Sevgili eşim ne zaman gariban bir hayvan görse hüngür hüngür ağlar. Gördüğüm en naif, en merhametli insanlardan biri. Hiçbir kompleksi, erkeklik krizi falan da yoktur. Gayet özgüvenli biri ve kafası da rahat. Hayvan sevgisi bence bunun bir yansıması zaten.
Neden mi çocuğumuz yok? Maddi anlamda kendimize güvenemiyoruz. Çocukların güvenliğinden de endişeliyiz. Ayrıca daha 10 yaşında içecek su bulamayacağından korkuyoruz. Bu yüzden en azından şimdilik çocuğumuz yok. Belki ileride evlat edinmeyi düşünürüz. Doğurmadığım bir çocuğun annesi olabilir miyim mesela 10 takipçili aşağılık kompleksli erkeklerin yüksek müsaadesiyle?
Köpeğimi hiçbir zaman annelik etme amacıyla filan almadım. O bana bir arkadaş, bir yoldaş oldu. Ama aksine anaçlık duygularımı perçinledi, aşırı anaç biri oldum çıktım. Sizin mikroskobik zihninizde hayvanlar çocuklara karşı konumlanıyor olabilir. Ama hiç de öyle değiller. Aksine insanda anaçlık duygularını artırıp empatiyi geliştiriyorlar. Ben yine de size tavsiye etmem. Bakacağınız hayvana acırım.
Bir reklamda bir kadının köpeğini evladı olarak görmesine kurulup öfkeyle sağa sola saldıran sapık bir güruh varmış. Ne kadar sefil hayatlar yaşanıyor. Bugün de bunlardan biri olmadığınız için şükredip mutlu olabilirsiniz. Bakımını üstlendiğimiz her şey evladımızdır. Bitti.
İbrahim Keloğlan eros kediyi tekmeleyerek katlettiğinde bir canı hayattan koparmanın cezasını alsaydı bu gün bu kediye şiddet uygulanmıyor olacaktı . Yarın tekmelenen siz olmayın diye önce en masum olanın hakkını savunmayı öğrenin
78 yaşında hayatını kaybeden İlber Ortaylı'nın katıldığı bir etkinlikteki konuşması:
"Mühim olan şey tayin edemeyeceğiniz bir ömrü verimli hale getirmek."