Sevgili Mauro,
Bugün ayrılıktan değil, mirastan söz ediyoruz.
Artık Galatasaray formasını giymiyor olman, kalbimizdeki yerini değiştirmeyecek. Çünkü sen, 7’den 70’e her Galatasaraylının gönlünde taht kurdun.
Attığın goller, yaşadığın gol krallıkları, kırdığın rekorlar ve kaldırdığın kupalar bir yana; Galatasaray tutkusunu yaşadın ve milyonlara yaşattın.
Sen artık yalnızca kulüp tarihine adını altın harflerle yazdıran değil, Galatasaray’ın unutulmaz efsaneleri arasında sonsuza dek yaşayacak bir değersin.
Bir nesli Galatasaraylı yapan sevgili kaptan, bugün çocuklar “Galatasaraylıyım.” demekten gurur duyuyorsa bunda senin de büyük payın var.
Tüm Galatasaraylılar biliyor…
Böyle bir aşk unutulmaz.
Çok özlediğimi sandığım herkes, olmazsa olmaz diye düşündüğüm her şey anlamını huzurla yitirdi. Kimse kimseye kızmadan miyadı dolmuş zamanın mücevherleri, elimizde kuru bir kömür artık. Hiçbirimiz böyle bir yok oluşla rahatlamayı kestiremezdik, biliyorum. Fakat şimdi elimizde göğsü genişlemiş bir nefesi almanın tadındayız. Hiçbir sevda, hicbir tutku, hicbir alışkanlık bu dolu nefesin yerini tutamaz. Ne de güzel ve ne şahane...