Dağlardan neler öğrendim?
1)Zirveye çıkmak tek başına bir başarı değil.Önemli olan o süreçte kendini telkin etme ve sınırlarını zorlama biçimin.Kendine inancın.Pes etmemen
2)Yapamayacağımızı düşündüğümüz,gözümüzde büyüttüğümüz o devasa sorunları,kendimize inanarak çözebiliriz.
Babam bir gün dedi ki “her şeye o kadar çok sevgi gösteriyorsun ki, şu taşı versem onu da seversin. “ anlıyorum ki haklıymış. Dağlara ait olan irili ufaklı taşları bile öyle çok seviyorum ki 🧡🧡
Üniversiteye yeni gittiğim zaman kardeşimin eşyalarımın içine bıraktığı not 🥹🥹 en çok da beni kimsenin anlayamayacağı kadar çok sevmesi nasıl etkilemişti beni. 💜 Kuzum benim
Babam telefonla konuşmalarımızı, bana sevgiyle kal diyerek sonlandırır. Düşününce yıllar geçse de kendimle ilgili değişmesini istemediğim tek şey sevgiyle kalabilmek.Eğer hala her şeye sevgiyle bakmaya devam edebiliyorsam,dünyada bunun sonsuz kaynağı var ki bu da=sonsuz mutluluk
Duygusuz insanlara neden taş kalpli demişler bilemedim. Bu taşlara dokunmayı, bir bütün olmayı çok sevdim. Hele gökyüzüne gittikçe yaklaşıyor olma hissi 💙💙