Yaralarımız birbirimize gönül koymasaydı eğer,
Ben yol üstü durağı olur muydum?
Ya da acıların mihenk taşı…
Yaralarımız birbirimize gönül koymasaydı eğer,
Sen gönül sarayımın haltunu olurdun da
Ben yine mi acıların mihenk taşı?
Herkesi acına şahit tutar da,
Yarandan asalet devşirirsin.
Derdini başına taç yapıp,
Âdem’i çevrene kul edersin.
Böbürlenme “ben özgürüm” diye;
Sen de derdinin kulusun.