birçok duyguyu bölüşmeyi biliyoruz ama bunların arasında heyecanını anlayan, fark eden, yüzündeki ışığı bilen birilerinin de olması çok güzel. bahçemde hızla büyüyen bir ağaç ve o ağaca salıncak kuran birileri var.
bir yere varıyorsun, orada konuşmak sana öyle iyi geliyor ki “şimdiye dek neden az konuştum” değil de “işte tam bu yüzden az konuştum” diyorsun. şarkını söyleyeceğin dal burasıymış. bu ağacı, bu bahçeyi ve bu güneşi istiyormuşsun.