Yeditepe İstanbul’da Nilgün öyle evde otururken durduk yere “Çok şükür Ferhan var” diyip Ferhan’ı görmeye gidiyor. Sevdiğimiz birinin varlığına şükretmek, sığınmak, hep penceremizin kenarında saksılara tutunup ayakta kalan bir rüzgar gülü gibi. Dönüp duran, rengârenk, rengâhenk.
kardeşimin kafasında bir game of thrones evreni var bu evrende ailemiz stark hanedanına mensupmuş çünkü babamız da ned stark gibi donsuz kahramanmış ve ben sırf para ve sarışın sevdiğim için bir lannister ile evlenmişim bir dorne ile evlenip yaz kış tatil de yapabilirmişim sksjks
İlkokulda bir şiir yarışmasını kazandığımda öğretmenim de bana Samed Behrengi’nin Sevgi Masalı kitabını hediye etmişti, hala saklıyorum. Bu sahne beni çok duygulandırdı :’)
Sabahın köründe doğru düzgün yürüyemeyen beli bükülmüş en az 80-90 yaşında gözü bile doğru düzgün görmeyen vızır vızır arabaların ortasında karşı kaldırıma geçmeye çalışan teyze benden ekmek istedi, her çöpün başında bir arayan var neyi başardın millet aç
Adliye memurları gerçekten tam olarak böyle, mesai saati içerisinde tıraş olmaya giden mi dersin, memur molaya gitti diyip 1 saat gelmeyen mi dersin, haciz mahallinde sevgilisiyle görüntülü konuşup arka tarafa kahve içmeye geçen memur gördü bu gözler
Geçen gün metroya binerken indiğim yerde çekmediği için metronun en sonundayım demiştim doğru yerde beklesin birbirimizi kolay bulabilelim diye. İndiğim yerde bekliyordu ama ben ilk vagondaydım…En sondayım derken aslında ilk vagonu kastettiğimi anlayıp orada beklemiş…
otobuste çocuğun biri anneanne diye çığlık çığlığa agliyodu teyzenin biri arka koltuklardan gelip bak ben de ananeyim ağlama kuzum tamam mı bak anane geldi dedi çocuk sustu kafayi yedim.. hayatımda ilk defa açılın ben ananeyim vakasi goruyorum