İnsan belli bi yaştan sonra artık hayatında yormayan insan ister. Küsmeyen, alınmayan, konuşmaya ve iletişime açık insanlar… Diğer türlüsü yorar, tüketir.
ne yaşarsam yaşıyım kendimle yarım saat baş başa kaldığımda toparlanıyorum. artık insanlar ve istişare işi bana iyi gelmiyor. ben ve allah. düğümün çözülmeme ihtimali yok
hayat insanı her şekilde sınar. bazen vazgeçmen gerekir, bazen düşmen. umutla girdiğin yollardan bir sokağa çıkmaman gerekir. acıya karşı hissizliği öğrenmek için. olmadığında zorlamamak için. bazen büyümek gerekir. yokuşlardan düşmek, tekrar ayağa kalkabilmek için.
Kendi hayatına odaklı insanları çok seviyorum.. Fesatlık yok, kıskançlık yok, dedikodu yok, kaos peşinde koşmuyor ve dümdüz kendisi için yaşıyor.. Düşünsenize sadece normal bir insan..