"Şarkı söylemeni seviyordum işte, sesin güzel değilse de ve şarkı seçimlerini pek iç açıcı bulmasam da... Mutluluğun asla bestelenemeyecek bir şarkı çünkü..."
"Ben yine özlemenin eşiğinde dilek tutuyorum,
hiçbiri kabul olmuyor küs müsün bana tanrım?
Yoksa kayan yıldızlar mı bozuk;
kalplerinden buharlaşan kir gökyüzüne bulanıp mı mahvetti onları yoksa?
Öyleyse çok üzülür Riri,
bunu ona söyleyemem."
"Hatırlıyor musun," dedi buruk bir şekilde tebessüm ederek
"...ben hastalandığımda günlerce üzülüp ağlamıştın?" Sevildiğini hissettiğinde bile üzülmeme hüzünleniyordu. Bu dünyada yer bırakmamışlardı Riri'ye, o da bu dünyadan değilmiş gibi seviyordu işte.