Sultan III. Murad; bir gece geç saatlere kadar devlet işleriyle ilgilenir, ardından yorgun düşerek uykuya dalar. Bir gaflet anıyla, padişah o sabah çok önem verdiği sabah namazına vaktinde uyanamaz.
Güneş doğduktan sonra uyanan Sultan III. Murad, namazı vaktinde kılamadığı ve sabahın o bereketli vaktini uykuda geçirdiği için büyük bir üzüntü, mahcubiyet ve vicdan azabı yaşar. Bir padişah olmanın ötesinde, kul olarak düştüğü bu gaflet hali onu derinden yaralar.
Yaşadığı bu derin pişmanlık ve hüzünle hemen kaleme sarılır.
Kendisini, gözlerini ve nefsini uykuda kaldığı için kınayan,
Allah'tan af dileyen o meşhur dizeleri döker:
"Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan"
7 dil bilen çağ açıp çağ kapayan
Eflak
Boğdan
Sırbistan
Bosna
Kırım
Mora
Otranto ve
İstanbulun fatihi Sultan Mehmed han ruhun şad olsun
29 Mayıs İstanbul’un fethi kutlu olsun
imam-ı gazzâli'nin 'dil belası' kitabında hz. isa'nın şöyle bir sözü geçiyor; "yalanı çok söyleyenin güzelliği, insanlarla inatlaşanın da iyiliği gider vücudu hastalanır. ahlakı kötü olanın da daima canı sıkılır ve sıkıntı içinde kalır."