İyi ki anlık karar vermişim.
İnancımı yitirdiğim ve pes ettiğim onca savaşın galibi olduğumu hissettim. Örselenmiş her şeyde kendimi suçlu görüşlerimde, aynaya bakmaya bile tahammül edemeyişlerimde beni yürekten sevdiğini hissettiğim yüz soluklandırdı tekrar kalbimi
Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan, umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi görmeden maviyi anlamaya benzemez mi bu?
Şükrü Erbaş
“Balkona çıkıp gökyüzünü seyre dalma eylemi” , yürek ferahlatıyor . Sebebinden bağımsız her çıkışta, huzur veriyor ..
Sokakta yürüyüp gökyüzüne bakınca aynı hazzı alamıyorsun. Balkon 4 duvar içinde dört duvardan sıyrılı olduğu için mi veriyor bu hediyeyi bize ?
Karşındaki insan belki;
Sana düşman değildir de sen kayırılmaya alışmışsındır.
Duruş sahibidir de senin kısıtlı kategorilerine uymuyordur.
Aptal değildir de sen kimin aptal olduğunu ölçemeyecek kadar aptalsındır.
Ukala değildir de senin bok gibi bir hayatın vardır.