Şubat ayında | İlber Ortaylı: “Pazar gecesi aniden fenalaştım; hemşireler hemen beni kurtarmak için seferber oldular.
Zaman makinesine binebilsem Gazi Paşa’ya telgraf çekeceğim; ‘Paşam, dört Türk kadını ihtiyar moruk profesörü kurtardı. İnkılaplar hedefine varmıştır.’”
Dümdüz sevmeyi özledik ya. Aklına gelince söylemek.Özleyince aramak. Kırılınca susup içine atmak yerine konuşmak. Rol yapmadan, hesap yapmadan ben seni önemsiyorum diyebilmek. Bunun zayıflıkla ne ilgisi var
Kadınlar cesur adamları sever.
Akışına bırakıp, bir kenarda bekleyenleri
değil, gidişat değiştiren, yön veren,
bahaneler altında ezilmek yerine çözüm
üreten adamları...
Müthiş bir iletişimsizlik var. Kimse kimseyi dinlemiyor, dinleyen yanlış anlıyor, yanlış anlayan özür dilemiyor üste çıkmaya çalışıyor. Egolar savaşının ortasındayız.