Bert

@bertdecha

a down-to-earth person I hope I can find someone who's kind to me. Someone who knows how to handle my heart with love. I love and am beloved:)

Joined December 2021

109 Following

28 Followers

66 Posts

bertdecha retweeted

Sopon Supamangmee

@sopons

2 months ago

ชีวิตที่ดีหน้าตาเป็นยังไง? . เป็นคำถามที่ยากจะตอบ เพราะดูเหมือนว่าแต่ละคนก็มีคำตอบในแบบของตัวเองที่แตกต่างกันออกไป หรือแม้แต่คนเดียวกัน ต่างช่วงเวลา คำตอบก็ไ��่ได้เหมือนเดิมเสมอไป . หากมองในแง่นั้น การพยายามหาคำตอบของคำถามนี้ดูเป็นความพยายามที่สูญเปล่า กลายเป็นว่าคำตอบส่วนใหญ่เลยไปตกแค่ว่าพยายามใช้ชีวิตให้มี ‘ความสุข’ ที่สุดก็พอแล้วมั้ง . ผมก็เคยคิดแบบนั้น จนกระทั่งได้อ่านประโยคนี้ของอริสโตเติล (Aristotle) ที่บอกว่า . "One swallow does not make a summer, neither does one fine day; similarly one day or brief time of happiness does not make a person entirely happy." . “นกนางแอ่นตัวเดียวไม่อาจทำให้เป็นฤดูร้อน วันสวย ๆ วันเดียวก็เช่นกัน เหมือนกับที่วันเดียวหรือช่วงเวลาแห่งความสุขสั้น ๆ ไม่อาจทำให้คนคนหนึ่งมีชีวิตที่ดีอย่างสมบูรณ์ได้” . อริสโตเติลเขีย��ประโยคนี้ไว้ในหนังสือ Nicomachean Ethics เมื่อกว่า 2,300 ปีที่แล้ว แต่มันกลับเป็นเหมือนเครื่องเตือนสติที่จี้ใจดำคนในศตวรรษที่ 21 อย่างเรา ถึงวิธีที่เรานิยามคำว่า "ความสุข" ซะเหลือเกิน . เพราะเวลาที่เราบอกว่าอยากมีชีวิตที่ดี เราอาจะเขาใจไปว่ามันคือแค่การ "อยากรู้สึกดี" ตลอดเวลา . ปัญหาคือ ความรู้สึกดีมันไม่คงทนและคงที่ . ไม่คงทนเพราะอยู่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็จางหายไป . ไม่คงที��เพราะทำแบบเดิมความสุขก็ไม่ได้ระดับเท่าเดิมอีกต่อไป . แนวคิดเรื่อง ‘hedonic treadmill’ หรือลู่วิ่งแห่งความสุขอธิบายเรื่องนี้ได้ เป็นภาวะที่เมื่อประสบเหตุการณ์ไม่ว่าจะทั้งดีและร้าย เราจะมีความสุขหรือความทุกข์ อยู่แค่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง แล้วความรู้สึกเหล่านั้นจะค่อย ๆ กลับคืนสู่สภาพปกติ (ซึ่งอันนี้ตอนเริ่มต้นของทุกคนอาจจะอยู่ในระดับที่ต่างกัน) . เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณจะวิ่งตามหาความสุขหนักแค่ไหน คุณก็มักจะกลับมาอยู่ที่จุดเดิมเสมอ . ชีวิตที่ดีจึงไม่ใช่แค่ความรู้สึกดีชั่ววูบ ไม่ใช่อารมณ์ และไม่ใช่จำนวนยอดไลก์บนโพสต์เฟสบุ๊ค หรือฟีดอินสตาแกรมที่ดูสมบูรณ์แบบ แต่มันคือ “วิถีของการใช้ชีวิต” ไม่ใช่จุดหมายปลายทาง . คำที่อริสโตเติลใช้คือ eudaimonia . ภาษาอังกฤษมักแปลคำนี้ว่า happiness แต่นักวิชาการสมัยใหม่หลายคนมองว่านี่อาจเป็นการแปลที่คลาดเคลื่อน เพราะ eudaimonia ในความหมายของอริสโตเติล "ไม่ใช่สภาวะของจิตใจหรือความรู้สึกพึงพอใจ" แต่เป็น "การงอกงามของชีวิตมนุษย์" (human flourishing) . ‘แล้วชีวิตที่ดีหน้าตาเป็นยังไง?’ . คำตอบของอริสโตเติลอาจจะขัดกับความรู้สึกเราสักหน่อย . ในวัฒนธรรม "ค��นหาตัวเอง" ที่ครอบงำเราอยู่ เรามักได้ยินว่าตัวตนคือสิ่งที่เราต้องตามหา เหมือนสมบัติที่ฝังอยู่ในใจรอวันขุดเจอ แต่อริสโตเติลกลับบอกว่าไม่ใช่ “ตัวตนคือสิ่งที่ต้องสร้างผ่านการลงมือทำซ้ำ ๆ” . ความดีงามไม่ได้ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดเหมือนสีตา แต่เกิดจากนิสัยที่ฝึกฝน "เราไม่ได้กลายเป็นคนกล้าเพราะเราเป็นคนกล้า เรากลายเป็นคนกล้าเพราะทำเรื่องที่กล้า ๆ ซ้ำ ๆ"* . “ชีวิตที่ดีไม่ใช่สิ่งที่คุณครอบครอง มันคือสิ่งที่คุณฝึกฝน” Darius Foroux ผู้ประกอบการและนักเขียนชื่อดังเคยกล่าวเอาไว้ . เราไม่ได้เกิดมาพร้อมระเบียบวินัยแล้วจึงลงมือทำ แต่เรากลายเป็นคนมีระเบียบวินัยจากการลงมือทำสิ่งนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่างหาก ตัวตนไม่ได้มาก่อนการกระทำ การกระทำต่างหากที่สร้างตัวตน . และการจะไปถึงจุดนั้นได้ สิ่งที่ขาดไม่ได้ (แต่เราขาดมากที่สุด) คงเป็นสิ่งที่อริสโตเติลเรียกว่า ‘phronesis’ . phronesis (โฟรเนซิส) คือ "ปัญญาเชิงป��ิบัติ" (Practical Wisdom) ตามแนวคิดของอริสโตเติล ซึ่งหมายถึงความสามารถในการตัดสินใจอย่างมีจริยธรรม รอบคอบ และเหมาะสมที่สุดในสถานการณ์ต่างๆ เพื่อนำไปสู่สิ่งที่ดีงาม ไม่ใช่แค่ความรู้เชิงทฤษฎี แต่เป็นการใช้ประสบการณ์วิเคราะห์สถานการณ์จริง . มันคือความสามารถในการอ่านสถานการณ์ ชั่งน้ำหนักทางเลือก และตัดสินใจในเงื่อนไขที่คลุมเครือ . บทความของ University of Notre Dame สรุปแนวคิดนี้ของอริสโตเติลไว้สวยมากว่า "การเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตให้ดี ใกล้เคียงกับการเรียนรู้ที่จะวินิจฉัยโรคมากกว่าการเรียนรู้ที่จะแก้สมการ" . มันคือการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเข้มงวดกับตัวเอง และเมื่อไหร่ควรใจดีกับตัวเอง มันคือการตัดสินใจว่าเย็นนี้จะบ้างานต่อเพื่อให้ได้เลื่อนขั้น หรือจะปิดคอมพิวเตอร์เพื่อกลับไปกินข้าวกับครอบครัวที่กำลังรอคุณอยู่ . ชีวิตไม่มีคู่มือ ไ��่มีสูตรสำเร็จ ไม่มีเช็กลิสต์ . คอนเทนต์ประเภท "10 ขั้นตอนสู่ความสำเร็จ" ที่เกลื่อนโลกออนไลน์อาจใช้มันเพื่อสร้างผลงานหรือทำให้สำเร็จตามเป้าหมายได้ แต่ใช้มันสร้างชีวิตที่ดีไม่ได้เพราะชีวิตไม่ใช่สมการที่ตรงตัวเป๊ะๆ มันคือการตัดสินใจซ้ำ ๆ ภายใต้ความไม่แน่นอน แล้วเรียนรู้จากผลลัพธ์ที่บางครั้งก็ผิดพลาด . ถ้า eudaimonia สร้างจากการตัดสินใจ แล้วการตัดสินใจที่ดีหน้าตาเป็นยังไง? . อริสโตเติลใช้คำว่า the doctrine of the mean หรือ "หลักทางสายกลาง" . เขาเขียนไว้ใน Nicomachean Ethics เล่ม 2 ว่าทุกความดีงามอยู่ระหว่างสองขั้วสุดโต่ง เช่น ความกล้าหาญอยู่ระหว่างความขลาดกับความบ้าบิ่น ความเอื้อเฟื้ออยู่ระหว่างความขี้เหนียวกับความสุรุ่ยสุร่าย ความมั่นใจอยู่ระหว่างการดูถูกตัวเองกับการหยิ่งจองหอง . แต่อริสโตเติลย้ำว่า "ทางสายกลาง" ไม่ได้หมายความว่าตรงกลางเป๊ะ ๆ เหมือนเอาไม้บรรทัดวัด . ม��นคือ "ตรงกลางที่เหมาะกับสถานการณ์" . การกระทำที่ดีคือการรู้สึก ทำ และตัดสินใจ "ในเวลาที่��ช่ ต่อสิ่งที่ใช่ ต่อคนที่ใช่ ด้วยเหตุผลที่ใช่ และในวิธีที่ใช่" . ฟังดูมันก็ใช่ แต่ก็กว้างมาก แต่นั่นอาจจะเป็นประเด็น เพราะการตัดสินใจที่ดีไม่มีสูตร มันคือการอ่านสถานการณ์เฉพาะหน้าให้ออก แล้วตอบสนองให้ตรงกับสิ่งที่สถานการณ์นั้นเรียกร้อง . ดังที่ อริสโตเติลย้ำใน Nicomachean Ethics เล่ม 1 บทที่ 3 ว่าเรื่องจริยศาสตร์ไม่อาจมีความแม่นยำเหมือนเรื่องอื่น เพราะธรรมชาติของหัว��้อไม่เปิดทางให้ . ถ้าทางสายกลางไม่มีสูตรตายตัว แล้วเรารู้ได้อย่างไรว่าตรงไหนคือตรงกลาง? . ก็ผ่านปัญญาเชิงปฏิบัติ (phronesis) ผ่านการตัดสินใจซ้ำ ๆ ในสถานการณ์ที่ไม่เหมือนกันอย่างมีเหตุผล รอบคอบ แล้วเรียนรู้จากผลลัพธ์ . วนกลับมาใหม่ ชีวิตที่ดีหน้าตาเป็นยังไง? . มันไม่ใช่ความรู้สึกชั่ววูบในตอนที่คุณมีความสุข เพราะเดี๋ยวมันก็จางหายไป . มันไม่ใช่สิ่งที่คุณครอบครองเ��็นเจ้าของ เพราะเราจะชาชินกับมันในไม่ช้า . และมันไม่ใช่สูตรสำเร็จที่คัดลอกกันได้ . แต่มันคือ eudaimonia ซึ่งการประกอบร่างสร้างตัวตนตามวิถีแห่งความดีงาม ตลอดทั้งชีวิต นับพัน นับหมื่นครั้ง ไม่ใช่แค่วันเดียว แต่ละครั้งคือการอ่านสถานการณ์ ชั่งน้ำหนัก และเลือกสิ่งที่เหมาะสมที่สุดในเวลานั้น โดยไม่มีใครการันตีว่าจะถูก . มันคือการเป็นคนกล้าหาญในวันที่ต้องกล้า และเป็นคนรอบคอบในวันที่ต้องระวัง . นกนางแอ่นตัวเดียวไม่ทำให้เป็นฤดูร้อน . การตัดสินใจครั้งเดียวไม่ทำให้คนคนหนึ่งเป็นคนดี . แต่การตัดสินใจที่ดีทุกวัน ตลอดเวลานานพอ ในเรื่องเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครเห็น นั่นแหละ คือชีวิตที่ดีในแบบที่อริสโตเติลพูดถึง . ฤด��ร้อนไม่ได้เกิดจากนกนางแอ่นตัวเดียว แต่เกิดจากนกนางแอ่นตัวแล้วตัวเล่าที่บินกลับมา . เท่าที่ผมเข้าใจ ถ้าชีวิตที่ดีอาจจะมีหน้าตาประมาณนี้ก็ไม่เลวเลยนะ . - โสภณ ศุภมั่งมี

sopons's tweet photo. ชีวิตที่ดีหน้าตาเป็นยังไง?
.
เป็นคำถามที่ยากจะตอบ เพราะดูเหมือนว่าแต่ละคนก็มีคำตอบในแบบของตัวเองที่แตกต่างกันออกไป หรือแม้แต่คนเดียวกัน ต่างช่วงเวลา คำตอบก็ไ��่ได้เหมือนเดิมเสมอไป
.
หากมองในแง่นั้น การพยายามหาคำตอบของคำถามนี้ดูเป็นความพยายามที่สูญเปล่า กลายเป็นว่าคำตอบส่วนใหญ่เลยไปตกแค่ว่าพยายามใช้ชีวิตให้มี ‘ความสุข’ ที่สุดก็พอแล้วมั้ง
.
ผมก็เคยคิดแบบนั้น จนกระทั่งได้อ่านประโยคนี้ของอริสโตเติล (Aristotle) ที่บอกว่า
.
"One swallow does not make a summer, neither does one fine day; similarly one day or brief time of happiness does not make a person entirely happy."
.
“นกนางแอ่นตัวเดียวไม่อาจทำให้เป็นฤดูร้อน วันสวย ๆ วันเดียวก็เช่นกัน เหมือนกับที่วันเดียวหรือช่วงเวลาแห่งความสุขสั้น ๆ ไม่อาจทำให้คนคนหนึ่งมีชีวิตที่ดีอย่างสมบูรณ์ได้”
.
อริสโตเติลเขีย��ประโยคนี้ไว้ในหนังสือ Nicomachean Ethics เมื่อกว่า 2,300 ปีที่แล้ว แต่มันกลับเป็นเหมือนเครื่องเตือนสติที่จี้ใจดำคนในศตวรรษที่ 21 อย่างเรา ถึงวิธีที่เรานิยามคำว่า "ความสุข" ซะเหลือเกิน
.
เพราะเวลาที่เราบอกว่าอยากมีชีวิตที่ดี เราอาจะเขาใจไปว่ามันคือแค่การ "อยากรู้สึกดี" ตลอดเวลา
.
ปัญหาคือ ความรู้สึกดีมันไม่คงทนและคงที่
.
ไม่คงทนเพราะอยู่แป๊บเดียวเดี๋ยวก็จางหายไป
.
ไม่คงที��เพราะทำแบบเดิมความสุขก็ไม่ได้ระดับเท่าเดิมอีกต่อไป
.
แนวคิดเรื่อง ‘hedonic treadmill’ หรือลู่วิ่งแห่งความสุขอธิบายเรื่องนี้ได้ เป็นภาวะที่เมื่อประสบเหตุการณ์ไม่ว่าจะทั้งดีและร้าย เราจะมีความสุขหรือความทุกข์ อยู่แค่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง แล้วความรู้สึกเหล่านั้นจะค่อย ๆ กลับคืนสู่สภาพปกติ (ซึ่งอันนี้ตอนเริ่มต้นของทุกคนอาจจะอยู่ในระดับที่ต่างกัน)
.
เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณจะวิ่งตามหาความสุขหนักแค่ไหน คุณก็มักจะกลับมาอยู่ที่จุดเดิมเสมอ
.
ชีวิตที่ดีจึงไม่ใช่แค่ความรู้สึกดีชั่ววูบ ไม่ใช่อารมณ์ และไม่ใช่จำนวนยอดไลก์บนโพสต์เฟสบุ๊ค หรือฟีดอินสตาแกรมที่ดูสมบูรณ์แบบ แต่มันคือ “วิถีของการใช้ชีวิต” ไม่ใช่จุดหมายปลายทาง
.
คำที่อริสโตเติลใช้คือ eudaimonia
.
ภาษาอังกฤษมักแปลคำนี้ว่า happiness แต่นักวิชาการสมัยใหม่หลายคนมองว่านี่อาจเป็นการแปลที่คลาดเคลื่อน เพราะ eudaimonia ในความหมายของอริสโตเติล "ไม่ใช่สภาวะของจิตใจหรือความรู้สึกพึงพอใจ" แต่เป็น "การงอกงามของชีวิตมนุษย์" (human flourishing)
.
‘แล้วชีวิตที่ดีหน้าตาเป็นยังไง?’
.
คำตอบของอริสโตเติลอาจจะขัดกับความรู้สึกเราสักหน่อย
.
ในวัฒนธรรม "ค��นหาตัวเอง" ที่ครอบงำเราอยู่ เรามักได้ยินว่าตัวตนคือสิ่งที่เราต้องตามหา เหมือนสมบัติที่ฝังอยู่ในใจรอวันขุดเจอ แต่อริสโตเติลกลับบอกว่าไม่ใช่ “ตัวตนคือสิ่งที่ต้องสร้างผ่านการลงมือทำซ้ำ ๆ”
.
ความดีงามไม่ได้ติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดเหมือนสีตา แต่เกิดจากนิสัยที่ฝึกฝน "เราไม่ได้กลายเป็นคนกล้าเพราะเราเป็นคนกล้า เรากลายเป็นคนกล้าเพราะทำเรื่องที่กล้า ๆ ซ้ำ ๆ"*
.
“ชีวิตที่ดีไม่ใช่สิ่งที่คุณครอบครอง มันคือสิ่งที่คุณฝึกฝน” Darius Foroux ผู้ประกอบการและนักเขียนชื่อดังเคยกล่าวเอาไว้
.
เราไม่ได้เกิดมาพร้อมระเบียบวินัยแล้วจึงลงมือทำ แต่เรากลายเป็นคนมีระเบียบวินัยจากการลงมือทำสิ่งนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่างหาก ตัวตนไม่ได้มาก่อนการกระทำ การกระทำต่างหากที่สร้างตัวตน
.
และการจะไปถึงจุดนั้นได้ สิ่งที่ขาดไม่ได้ (แต่เราขาดมากที่สุด) คงเป็นสิ่งที่อริสโตเติลเรียกว่า ‘phronesis’
.
phronesis (โฟรเนซิส) คือ "ปัญญาเชิงป��ิบัติ" (Practical Wisdom) ตามแนวคิดของอริสโตเติล ซึ่งหมายถึงความสามารถในการตัดสินใจอย่างมีจริยธรรม รอบคอบ และเหมาะสมที่สุดในสถานการณ์ต่างๆ เพื่อนำไปสู่สิ่งที่ดีงาม ไม่ใช่แค่ความรู้เชิงทฤษฎี แต่เป็นการใช้ประสบการณ์วิเคราะห์สถานการณ์จริง
.
มันคือความสามารถในการอ่านสถานการณ์ ชั่งน้ำหนักทางเลือก และตัดสินใจในเงื่อนไขที่คลุมเครือ
.
บทความของ University of Notre Dame สรุปแนวคิดนี้ของอริสโตเติลไว้สวยมากว่า "การเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตให้ดี ใกล้เคียงกับการเรียนรู้ที่จะวินิจฉัยโรคมากกว่าการเรียนรู้ที่จะแก้สมการ"
.
มันคือการรู้ว่าเมื่อไหร่ควรเข้มงวดกับตัวเอง และเมื่อไหร่ควรใจดีกับตัวเอง มันคือการตัดสินใจว่าเย็นนี้จะบ้างานต่อเพื่อให้ได้เลื่อนขั้น หรือจะปิดคอมพิวเตอร์เพื่อกลับไปกินข้าวกับครอบครัวที่กำลังรอคุณอยู่
.
ชีวิตไม่มีคู่มือ ไ��่มีสูตรสำเร็จ ไม่มีเช็กลิสต์
.
คอนเทนต์ประเภท "10 ขั้นตอนสู่ความสำเร็จ" ที่เกลื่อนโลกออนไลน์อาจใช้มันเพื่อสร้างผลงานหรือทำให้สำเร็จตามเป้าหมายได้ แต่ใช้มันสร้างชีวิตที่ดีไม่ได้เพราะชีวิตไม่ใช่สมการที่ตรงตัวเป๊ะๆ มันคือการตัดสินใจซ้ำ ๆ ภายใต้ความไม่แน่นอน แล้วเรียนรู้จากผลลัพธ์ที่บางครั้งก็ผิดพลาด
.
ถ้า eudaimonia สร้างจากการตัดสินใจ แล้วการตัดสินใจที่ดีหน้าตาเป็นยังไง?
.
อริสโตเติลใช้คำว่า the doctrine of the mean หรือ "หลักทางสายกลาง"
.
เขาเขียนไว้ใน Nicomachean Ethics เล่ม 2 ว่าทุกความดีงามอยู่ระหว่างสองขั้วสุดโต่ง เช่น ความกล้าหาญอยู่ระหว่างความขลาดกับความบ้าบิ่น ความเอื้อเฟื้ออยู่ระหว่างความขี้เหนียวกับความสุรุ่ยสุร่าย ความมั่นใจอยู่ระหว่างการดูถูกตัวเองกับการหยิ่งจองหอง
.
แต่อริสโตเติลย้ำว่า "ทางสายกลาง" ไม่ได้หมายความว่าตรงกลางเป๊ะ ๆ เหมือนเอาไม้บรรทัดวัด
.
ม��นคือ "ตรงกลางที่เหมาะกับสถานการณ์"
.
การกระทำที่ดีคือการรู้สึก ทำ และตัดสินใจ "ในเวลาที่��ช่ ต่อสิ่งที่ใช่ ต่อคนที่ใช่ ด้วยเหตุผลที่ใช่ และในวิธีที่ใช่"
.
ฟังดูมันก็ใช่ แต่ก็กว้างมาก แต่นั่นอาจจะเป็นประเด็น เพราะการตัดสินใจที่ดีไม่มีสูตร มันคือการอ่านสถานการณ์เฉพาะหน้าให้ออก แล้วตอบสนองให้ตรงกับสิ่งที่สถานการณ์นั้นเรียกร้อง
.
ดังที่ อริสโตเติลย้ำใน Nicomachean Ethics เล่ม 1 บทที่ 3 ว่าเรื่องจริยศาสตร์ไม่อาจมีความแม่นยำเหมือนเรื่องอื่น เพราะธรรมชาติของหัว��้อไม่เปิดทางให้
.
ถ้าทางสายกลางไม่มีสูตรตายตัว แล้วเรารู้ได้อย่างไรว่าตรงไหนคือตรงกลาง?
.
ก็ผ่านปัญญาเชิงปฏิบัติ (phronesis) ผ่านการตัดสินใจซ้ำ ๆ ในสถานการณ์ที่ไม่เหมือนกันอย่างมีเหตุผล รอบคอบ แล้วเรียนรู้จากผลลัพธ์
.
วนกลับมาใหม่ ชีวิตที่ดีหน้าตาเป็นยังไง?
.
มันไม่ใช่ความรู้สึกชั่ววูบในตอนที่คุณมีความสุข เพราะเดี๋ยวมันก็จางหายไป
.
มันไม่ใช่สิ่งที่คุณครอบครองเ��็นเจ้าของ เพราะเราจะชาชินกับมันในไม่ช้า
.
และมันไม่ใช่สูตรสำเร็จที่คัดลอกกันได้
.
แต่มันคือ eudaimonia ซึ่งการประกอบร่างสร้างตัวตนตามวิถีแห่งความดีงาม ตลอดทั้งชีวิต นับพัน นับหมื่นครั้ง ไม่ใช่แค่วันเดียว แต่ละครั้งคือการอ่านสถานการณ์ ชั่งน้ำหนัก และเลือกสิ่งที่เหมาะสมที่สุดในเวลานั้น โดยไม่มีใครการันตีว่าจะถูก
.
มันคือการเป็นคนกล้าหาญในวันที่ต้องกล้า และเป็นคนรอบคอบในวันที่ต้องระวัง
.
นกนางแอ่นตัวเดียวไม่ทำให้เป็นฤดูร้อน
.
การตัดสินใจครั้งเดียวไม่ทำให้คนคนหนึ่งเป็นคนดี
.
แต่การตัดสินใจที่ดีทุกวัน ตลอดเวลานานพอ ในเรื่องเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครเห็น นั่นแหละ คือชีวิตที่ดีในแบบที่อริสโตเติลพูดถึง
.
ฤด��ร้อนไม่ได้เกิดจากนกนางแอ่นตัวเดียว แต่เกิดจากนกนางแอ่นตัวแล้วตัวเล่าที่บินกลับมา
.
เท่าที่ผมเข้าใจ ถ้าชีวิตที่ดีอาจจะมีหน้าตาประมาณนี้ก็ไม่เลวเลยนะ
.
- โสภณ ศุภมั่งมี

759

bertdecha retweeted

yuthtana lopanpaibul

@paajaew

7 months ago

#ขอรับบริจาคเลือดด่วน ขอรับบริจาคเลือดด่วนๆ คุณแม่ของเล็กฝันเด่น/ใหญ่ฝันดี เบอร์ติดต่อ 090-236-5987 ชญาดา จิวาลักษณ์ (พี่สาวของเล็ก/ใหญ่)

paajaew's tweet photo. #ขอรับบริจาคเลือดด่วน
ขอรับบริจาคเลือดด่วนๆ คุณแม่ของเล็กฝันเด่น/ใหญ่ฝันดี เบอร์ติดต่อ 090-236-5987 ชญาดา จิวาลักษณ์ (พี่สาวของเล็ก/ใหญ่) https://t.co/qGf9szzTEg

10K

139K

bertdecha retweeted

วาฬมีปีก | Flyingwhale

@flyingwhalemag

about 1 year ago

📍รวม 52 นิทรรศการศิลปะ+อีเวนต์เดือนมิถุนายน

918K

bertdecha retweeted

คิดมาก

@kidmakk

over 1 year ago

ประโยคนี้จริง

616

394K

Who to follow

ที่ระบาย��ารมณ์ทั้งทางใจและทางกาย เป็นเด็กที่อยากถูกเติมเต็มช่องว่างในใจแค่นั้นเอง อยู่ชลบุรี

หมี หมี🐻

@MTTTT53

Bert @bertdecha

over 1 year ago

น่ารัก😽

The Cats ��

@TheCatsX

over 1 year ago

he always sleeps with his favorite plushie

170

121K

16K

203

bertdecha retweeted

คิดมาก

@kidmakk

over 1 year ago

To myself “ฉันรักตัวเอง” แม้ในวันที่โลกใจร้าย “ฉันรักตัวเอง” แม้ในเวลาโลกหันหลังให้ “ฉันยินดีในตัวเอง” แม้คนอื่นจะตัดสินฉันว่าอย่างไร ฉันเลือกแล้ว ที่จะมีชีวิตในทุก ๆ วัน อย่างคนที่มีความสุข และพร้อมใจดีกับตัวเองเสมอในทุก ๆ วันที่หายใจอยู่