Ne kimseye yukarıdan bakacak kadar kibirli, ne de kimsenin gölgesinde kaybolacak kadar eksik…
İnsanı insan yapan da tam bu denge zaten. Sessiz bir özgüvenle durabilmek, kimseyi büyütmeden ya da küçültmeden… sadece yerini bilmek.
uni hayati
- kantindeyim nerdesiniz
- otobusteyim gec kalcam bi tik
- kampuste olan var mi
- fak onunde bekliom
- yoklama aldi mi hoca
- alarmim calmamis gelmiom ben
-slaytlari ceken varsa atabilir mi
Anısı olmayan konsept fotoğrafların hiçbir değeri yok, boşuna kasıyorsunuz.
Çocuğun nutellayı evin her yerine döküp halıları içinden geçtiği fotoğraf değerli olan; yada ilk yürüdüğü; yada annesinin kıyafetlerini giyerken yakalandığı vs.
"Kültürlü olmak" ; çok kitap okumak, üniversiteler bitirmek her yerı gezıp gormek, kalıtelı mekanlarda oturmak, farklı ınsanlar tanımak, entelektüel takılmak ya da aşırı sosyal yaşamak değildir. Kültür; edeptir, saygıdır, hâya'dır. Haddini bilmektir, nerde nasıl davranacağını seçebilmektir, kabli berrak tutabılmektir. İnsana, hayvana, doğaya değer vererek, özen göstermek, ona kıymetli olduğunu hissettirmektir.