en zor anımda mı bilmiyorum hastanede tek başıma bekliyordum biyopsi olacağım arkadaşım arayıp yanına gelmeyi unuttum dedi ve ekledi bir şey lazım olursa haber ver diye öyle bi anlatasım geldi
"Bazı insanlar hayatınızı güzelleştirmek içindir. Kısa zamanda,gülüşleriyle,masum bakışlarıyla kalbinize dokunurlar. Akif'im,sen bizim kalbimize dokunan en güzel hediyeydin. Küçük ellerinle koca bir sevgi bıraktın ardında. Artık meleklerle,en güzel yerdesin.
Zaman dondu sanki, her şey sıradandı. İyiyim dedim herkese, Ağlamam zaman aldı. Birkaç eşyan vardı bende, öylece kaldı. Yoktun artık yanımda, anlamam zaman aldı.
Bulunduğum yeri yadırgamamayı öğrendim.
Düşen düştüğü yere,
Giden gittiği yere,
Kalan da kaldığı yere alışıyor.
Nur içinde yatsın o kırılan heves...
Cahit Zarifoğlu