Yapıp pişman olmak, yapmayıp pişman olmaktan her zaman daha kabul edilebilir bir pişmanlık çeşididir. Bunu, zamanın geriye gidebilen bir şey olmadığını idrak etmiş olanlar iyi bilir. Çünkü içte kalan uktelerin pişmanlığının telafisi asla yoktur. Çünkü insan, hata da yapmalıdır.
Yaşamdaki en büyük pişmanlıklar, sadece belli bir anda yapılması gereken şeylerin, o anda yapılmamasından ve artık o anın geride kalmasından kaynaklanır.
Sevdiğin birinin dünyasında öncelik olamamak, varlığının sessizce silinmesini izlemek gibi. Ne kadar çabalarsan çabala, hiçbir iz bırakamamanın derin sızısıdır.
biri beni sevebilir, bana delicesine aşık olabilir. fakat beni anlamıyor, mutlu edemiyor, iletişim sağlayamıyor, güven vermiyor zaman ayırmıyorsa sevmesinin ne önemi kalır ki. sevgi tek başına yetmez. saygı, değer, anlayış ve empatinin olmadığı yerde hiçbir şey devam etmez.