herkes yaşattığını mı yaşar, emin değilim ama hayatın hiçbir şeyi karşılıksız bıraktığını da görmedim. geç ya da erken, yol mutlaka dönüyor. verilen neyse, karşılığı bir yerde insanın önüne çıkıyor. bundan artık eminim.
yaz geceleri. balkonda tek başına otururken, günün sıcağından sonra gelen o ilk serinlik. ne tam bir yalnızlık hissi, ne tam bir rahatlama. ikisinin arasında, insanın sadece kendi kendine kaldığı o sakin ve gürültüsüz anlar.