Artık bizim de içimizde doğanların, birikip taşanların bir ifadesi var… Dilimiz dönüyor artık. Yüreğimizin hissettiği gibi… Sevgilerimiz uçurumlardan düşmediği gibi içimizde doğanlar, bir karanlık kuyuda, gerçek ile hayal arası bir tanımsızlıkta asılı kalmıyor…
“Sen; zamanı hiç durduramayan ama her şeyi kontrol ettiğini sanan, herkesi kırabilecek kadar cesur olup daha uzun nasıl yaşarım diye her gün düşünen bir ölümlüsün. Zaten bundan başka biri olamazsın.”
Tenhalığı seviyorum.
Sık görüşülmeyen ama bağı da koparılmayan dostlukları Sakin mekanları, az rastlanılmayı, kendimle kalmayı, kendimi saklamayı ve de sınırlarımı.”
Sevgi çözüme giden bir araçtır. Amaç sorunsuz yaşamak veya en az sorun ile hayatını idame etmek ise sevgide sorunsuz yaşama giden araçlardan birisidir. Saygı, Aşk, Anlayış gibi.
Seni diğerlerinden farksız yapmaya çalışan bir toplumda, kendin olarak kalabilmek savaş ister Bu bi başladımı hiçbir zaman bitmez ve bu yolculuğa çıktığının farkında olan kişi işte gerçek savaşçıdır ...