Bu not sana:
"Sâbırla bekleten, yapayalnız kaldığını düşünen, asla çiçeklenmeyeceğini düşünen o dala Allâh, vakti geldiğinde yine nûrundan üfleyip çiçek açtırıyor, öyleyse kendini kurumuş zannetme, sana çiçekler bahşedilecek
Tıpkı; göğsün daraldığında inşirâh bahşedildiği gibi"
"Kendinize eş seçerken, ne kadar güçlü olduğuna değil, sizin için ne kadar mücadele edeceğine bakın. Güç herhangi bir zamanda kaybedilebilir, ama mücadele sevgi varolduğu sürece devam eder."
Eleştirinin haklılığı, muhatabında yarattığı olumlu etkiyle ölçülmeli. Birinin bedeninde sigara söndürür gibi cümleler kurmak eleştiri değildir. İnsafsızlığın sonu insansızlıktır.
Sanat ile politikanın yol ayrımı burada galiba. Politika, kendi ideolojisinin kazanması için gerçeği dilediği şekle sokarak sunuyor topluma. Edebiyat ve sanat ise yeraltına itelenmiş o gerçeğin peşinde.