İnsan bazen yapılan kötülüğü değil, o kötülüğü yaptığı hâlde geceleri rahat uyuyabilen insanları sorguluyor.
Çünkü bazıları kırdığı kalbi unutuyor...
Ama kırılan insan, kendini toplamayı yıllarca unutamıyor.
Zaafım var... Biraz maviye, Biraz içimi açan gökyüzüne, Gözlerimi dinlendiren yeşile, Ruhumu ısıtan güneşe, Sessizce açan çiçeklere, Ve en çok da İçinde kendimi bulduğum manzaralara..
Bazen kendime bile tahammülüm yokken Kişiliği oturmamış koca koca insanların benden tevazu beklemesi fazla geliyor. Sizi bilmiyorum ama benim bu dünyaya geliş amacım hastalıklı duygulara anlayış göstermek değil Ve açık söyleyeyim Benim canım sizin saçmalıklarınızdan daha kıymetli