@RKahlmann Hier 3 mensen zeer teleurgesteld. We kunnen ons niet indenken hoe teleurgesteld jij moet zijn.
We kopen wel kaarten voor deze voorstelling elders.
Je draagt je kind negen maanden onder je hart. Loopt uren met hem heen en weer als hij krampjes heeft.
Gaat bij hem kijken als hij ligt te slapen en snuffelt even aan zijn nekje.
Hangt zijn tekeningen op de koelkast en kust zere knieën.
Rent naast zijn fietsje zonder zijwieltjes.
Staat te glunderen als hij zijn diploma haalt.
En dan komt er een kudde hyena’s die hier niet hadden moeten zijn en verwoest jouw hart dat buiten je lichaam leeft alsof het niets is. Ze lachen er zelfs om.
En dan zijn ze verbaasd als onze liefde verandert in iets wat niet langer zacht is. Die liefde krijgt klauwen en tanden en het soort fatalisme dat je alleen ervaart als je niets meer te verliezen hebt.
The current European playbook 🇪🇺
1⃣Huge inflation due to overspending on 'green transition' and mass migration.
2⃣Inflation, a hidden tax, eats away peoples savings.
3⃣People put their savings into assets to protect against inflation.
4⃣Assets pump.
5⃣Countries start taxing asset gains, even when not sold.
6⃣Productive people want to flee.
7⃣Countries implement exit taxes.
Eet je vlees? Rechts.
Ben je voor kernenergie? Rechts.
Ben je tegen migratie? Rechts.
Ben je voor boeren? Rechts.
Ben je tegen klimaatmaatregelen die miljarden kosten en maar 0,0000036 graden verschil maken? Rechts.
Wil je voor onze ouderen opkomen? Rechts.
Wil je dat de werkende Nederlander erop voorruit gaat? Rechts.
Wil je dat er weer woningen gebouwd kunnen worden? Rechts.
Wil je dat uw kinderen zonder woke kunnen opgroeien? Rechts.
Wil je meer veiligheid en minder extremisme? Rechts.
Wil je betaalbare energie? Rechts.
Wil je minder ambtenaren? Rechts.
Wil je remigratie? Rechts.
Wil je minder Islamisering? Rechts.
Ik ben TROTS rechts. 🇳🇱
Een ander volk
Door: Dr. Gert Jan Mulder
Vanmorgen luisterde ik, zoals wel vaker, naar NPO Radio 1. Gewoon, om bij te blijven. Om te horen wat er leeft in de wereld van wat ooit “de nationale nieuws- en opiniezender” heette. Maar na een paar uur moest ik concluderen wat ik eigenlijk al wist: het is een ander volk. Hele andere mensen.
Mensen die zich ernstig zorgen maken over klimaatverandering, en het liefst willen dat benzine onbetaalbaar wordt. Mensen die elektrisch rijden als morele plicht zien. Mensen die vinden dat asielzoekers geen probleem zijn, integendeel — een verrijking voor onze samenleving. Mensen die diep geraakt zijn door het overlijden van een Palestijnse journalist in Gaza, en een gedicht voorlezen op de radio om hun collectieve rouw te kanaliseren.
Mensen ook, die vinden dat Femke Halsema de juiste toon raakte. Naar aanleiding van de gruwelijke moord op de 17-jarige Lisa uit het dorp Abcoude, door een uitgeprocedeerde asielzoeker, wist de Amsterdamse burgemeester met ernst en evenwicht te spreken over “de kwetsbaarheid van open samenlevingen” en “de valkuil van stigmatisering”. Het was, aldus de radiocommentator, “een toonbeeld van leiderschap in tijden van polarisatie”.
Ik zat ernaar te luisteren, en dacht: waar ben ik beland?
Het is niet dat deze mensen slecht zijn. Ze zijn hoogopgeleid, welbespraakt, cultureel bewust. Ze bedoelen het vast goed. Maar het zijn mensen die hun kinderen met de bakfiets naar een Daltonschool brengen, hun vakanties compenseren met CO₂-certificaten, en zich oprecht moreel superieur voelen als ze hun “opvanggezinnen” uitnodigen voor een vegetarische barbecue.
Het zijn ook de mensen die de microfoons in handen hebben. Die de redacties bemannen. Die de toon zetten in de publieke ruimte. En zo ontstaat het gevoel dat zij Nederland zijn – en jij niet.
Wie zich niet herkent in deze wereld, voelt zich al snel een buitenstaander. Want wat blijft er over van je eigen intuïtie, je zorgen, je rechtvaardigheidsgevoel, als die voortdurend worden omgevormd tot angst, xenofobie, ontkenning, of simpelweg domheid?
Je voelt je dan net als de monteur in Emmen, de vrachtwagenchauffeur in Oss of de bloemenkweker in het Westland: alsof je leeft in een ander land dan het land waarover op de radio wordt gesproken.
Er is geen brug meer tussen deze werelden. Althans: niet zolang de ene wereld de andere alleen maar ziet als probleem dat “geïncludeerd” moet worden.
Ik weet niet wat er moet gebeuren. Misschien niets. Misschien komt er ooit een schok, een kentering, een terugkeer van gezond verstand. Maar tot die tijd luister ik gewoon nog even door, elke ochtend. Naar Radio 1. Naar dat andere volk. En dan weet ik weer heel zeker: ik hoor daar niet bij.
@InterestingSTEM Anne Frank
Johan Cruijff
Mata Hari
Pieter Mondriaan
Vincent van Gogh
Anthony Fokker
Freddy Heineken
Rutger Hauer
Anton Corbijn
Colonel Parker
Paul Verhoeven
André Rieu
Richard Krajicek
George Baker
Eddie van Halen
Harry Mulisch
Rembrandt van Rijn
Max Verstappen