Hissettiğimiz duygular, kim olduğumuzu tanımlamazlar. Utanç hissetmek; bizi değersiz biri yapmaz. Sağlıklı sınırlar, hak ettiğimiz türde bir üslup ve değişim isteyen öfkeyi hissetmek; bizi aşırı talepkar ve uyumsuz biri yapmaz. Yalnız hissetmek; bizi sevgiyi, aidiyeti ve bağ kurmayı hak etmeyen biri yapmaz. Korku hissetmek; bizi güçsüz, psikolojik sağlamlıktan ve cesaretten yoksun biri yapmaz. Suçlu hissetmek; aslında gerçekte kim olduğumuzu anlarlarsa bizi sevmekten vazgeçecekleri anlamına gelmez. Duygularımız bizim kim olduğumuzu tanımlamazlar. Hissedilir, geçer. İnsan olmak ve insan kalmak kalır…
“Üç tutku yönlendirdi hayatımı:
Sevgi açlığı, bilgi arayışı ve başkalarının acılarına yönelik dayanılmaz bir merhamet...
Aşk ve bilgi göklere yükseltti beni, ama merhamet her seferinde çekip yere indirdi.”
Bertrand Russel