#GününÖzeti; Hayal kırıklığı, bir insanın değişmesi değildir. Değişen, bizim ona biçtiğimiz roldür. Gerçekle hayal arasındaki mesafe açıldıkça, kalp o aralıkta düşer.
Bununla yaşamak gerçekten çok zor. Her deprem olduğunda o güne gitmek ve bitmeyeceğini, her şeyin tekrar yıkılıp gideceğini düşünmek psikolojik olarak aşırı sarsıcı. Sanki her şey yıkılmamış gibi.
Hatay Defne'nin Aknehir Mahallesi'nde içerisinde kütüphanesinin ve müzik atölyesinin olduğu bir sosyal alan kuruyoruz. Bunun için desteğinize ihtiyacımız var. Destek olmak isteyenler bana DM atabilir. Şimdiden teşekkürler.
Yazıyı çok daha uzatabilirdim. Okunmayacağını ya da dikkate alınmayacağını bildiğimden sadece içimi döktüm. 1.5 senedir bir yankı odasındayız çünkü. Biz söylüyoruz bizi duyan bir avuç insan duyuyor. Depremin ilk saniyelerinde yıkılmış 5-10 senelik binaların bilirkişi raporları bile düzenlenmedi daha. Depremden sonra tek bir kamu görevlisi yargılanmadı. Affetmiyoruz, unutmuyoruz, helal etmiyoruz.
Bir gece bir şey oldu ve artık hiçbir şey eskisi gibi olmadı.
Depremin üzerinden 1.5 sene geçti. 547 gün. Eğer şu an Antakya'yı ziyaret ederseniz; ciğerlerinize toz çekeceksiniz, ulaşım aracınız yoksa otostop çekeceksiniz, gelmek için kestiğiniz uçak bileti birden iptal olabilir Adana'ya inmek zorunda kalırsınız, barınacak yeriniz yoksa gelmek isteseniz de gelemeyeceksiniz...
Eğer Antakya'da yaşıyorsanız; evinizde otururken birden tebligat alabilirsiniz "çıkın yıkacağız" diye, zeytinyağınızı çıkardığınız elinizde kalan iki metre arsanızdaki zeytin ağaçlarınız sizden izinsiz sökülebilir, TOKİ çekilişinde ev çıktığını öğrendikten sonra gidip baktığınızda evinizi bulamazsınız çünkü yok, en az ayda bir defa sanayiye gidip zaten üç kuruş olan kazancınızın bir kısmını yollar yüzünden arabanıza koyuyorsunuz, gençlerin en ufak sosyalleşebileceği bir alan yok olanlar ise ulaşımı olmayanlar ya da daha yoksul olanların ulaşımda sorun yaşayacağı yerlerde, kurdukları çimento fabrikaları rüzgarın da etkisiyle bütün şehre zehirli gazlar bırakıyor ve temel kaldırmalar yer yer devam ediyor çünkü şehirde değer verdikleri tek şey demir. Antakya'da hiçbir şey düzelmiş ya da düzelecekmiş gibi değil...