Sefa Kaya

At burcu bir gezgin derler bana! PAÜ-PDR-Doktora

[Fatma Betül Güler Çetinkaya @fatmabetulguler]

Farklı bir işte çalışırken doktorasına devam eden tanıdıklarım hep mutlular. Çok yoruluyorlar ama stresleri yok. Çünkü tek seçenekleri akademi değil, bütün beklentileri akademik kadroya yönelik değil.

İnsanın elinde tek bir seçenek olunca -onun da ihtimali epey düşük olunca- hayatı maddi/manevi çıkmaza giriyor. Hele ki 30’lu yaşlarda bu beklenti çekilmez hale geliyor.

Zamanla anladım ki, mümkünse önce iş, az-çok demeden düzenli bir gelir. Sonra akademi, doktora.

[Sefa Kaya @bircantadayasam]

1 Haziran 2026. Doktora tezi savunmasi. Kac yillik seruvenin bir fiil sonu! Kendime notlar

[Sefa Kaya @bircantadayasam]

Tezi yazmaktan daha zor olan sanirim revize surecleri. Sabir sabir sabir^^^

[Batuhan Demir @dmrbatuhan]

Obsesif özne kendini suçlar; histerik özne ise Öteki’ni.

[Burcu @bberrty]

Öğretmenler, yeni nesil artık sizlerin eseri değil. Hayatları boyunca özel hissetmemiş, bütün travmalarını çocuklarına yüklemiş, ben yapamadım çocuğum yapsıncı ebeveynlerin narsist, sorunlu, kendine her şeyi hak gören çocuklar yetiştirmesinin eseri.

[Sefa Kaya @bircantadayasam]

Tez bitti…

[Psk. Dr. Zübeyit GÜN @zubeyitgun]

Bugünün insanı mutsuz değil; yerleşememiştir. Ne zamana, ne mekâna, ne ilişkiye. Her yerde biraz vardır ama hiçbir yerde tam değildir.

Yerleşememek, köksüzlükten çok güvensizlikle ilgilidir. İnsan tutunamadığı yerde hızlanır. Hız, geçici bir çözümdür; kök salmanın yerini tutmaz.

Psikolojik olarak yerleşmek; bir yerde kalabilmek, bir ilişkide durabilmek, bir duyguyu taşıyabilmek demektir.

Terapi, insanı bir yere yerleştirmez; insanın kendi içinde yerleşmesine yardım eder.

[Sefa Kaya @bircantadayasam]

Gun 67. Yilbasi oncesi bitirmek icin cabaladigim doktora tezimin sadece 5 başlık sonra bitecek olması hüznü. Saat sabah 5.30. Kendime notlar

[Salpi Özgür @SalpiOzgur]

Uzun zamandır sezinlediğim şeyin verisi. Türkiye korkunç bir noktada.

Avrupalılarda yakınlık, samimiyet, güven yok diyenler tamamen kendini avutuyor.

Dehşet verici bir görsel.

[Ahmet Çığşar @ahmetcigsar]

Geç kalmışlık hissi yaşayanları yine fazla görmeye başladım. Özellikle 30-45 yaş arasındaki kişilerde.

Bu kişilerin atladığı çok kritik bir detay var; o yaşa kadar edindiği, insana ve hayata dair tüm deneyimlerini, bedensel ve zihinsel olgunlaşmasını tamamen yok sayıyorlar ve sanki tekrar ilkokuldan hayata başlayacak gibi yaklaşıyorlar.

Yeni bir meslek, yeni bir iş veya kendi işini kurma veya başka bir ülkeye yerleşme gibi marjinal gelen şeyler için en ideal yaşlar bana göre. (Gerçekçi seçimler olması şartıyla.)

[Sefa Kaya @bircantadayasam]

Her eylul benim icin yeni yil gibi oluyor. Bakalim bu sezonda beni neler bekliyor

[Burak Tamaç, Ph.D. @burak_tamac]

Her sabah kendime hatırlattığım bir not:

'Bir alışkanlığın bir kez kaçırılması bir hatadır, iki kez kaçırılması ise yeni bir alışkanlığın başlangıcıdır.'

[Tunc Tataker @tunctataker]

"En büyük günahın, bir hiç uğruna kendine ihanet etmen ve kendini yok etmendir."

- Fyodor Dostoyevski

[Nusret Özüş @nsr_ozus]

Değersizlik, değer verdiğimiz öteki(ler)den karşılık alamadığımızda gelişir. Değerli bir benlik algısı için değer verdiğimiz, fedakarlık yaptığımız ötekinin buna değer oluşu yani buna karşılık veriyor oluşuyla ancak mümkündür.

Kör kulaklara söylediğimiz her şarkı bir küfür olarak iç dünyamızda yankılanacaktır.

[Tunc Tataker @tunctataker]

Bir eşik var, lanet olası bir eşik, orayı geçtiğinde asla eskisi gibi olamadığın. Farkındalık, onunla ne yapacağını bilemediğinde cehennemdir.

[Gizem Gedik @ggizemggedik]

İçine girmeye yeltenmemiş ve kendini göremeyen en nihayetinde ötekini/dışı da yanlış görür, doğru okuyamaz ve ‘doğru düzgün’ sevemez..
Yeterince hırpaladıktan sonra ise “sevdim ama olmadı, sevilmedim” hikayesini yeniden ısıtır. Belki de sevmeyi bilemeyenlerin ortaklaştığı dertlerden biri de kendi zihinlerini dahi yanlış okuyarak ötekine/ dışa boca ettikleri travmalara yaklaşmış gibi yapıp henüz hiç dokunmamış olmalarıdır.

[Nusret Özüş @nsr_ozus]

İçe uğramamızın sebebi dışarıyı görmektir. Dışı görmek için içe bakarız. İçine uğrama/içini deşme bedelini ödemeyen kimse de dışarıyı göremez, belki de ötekini sevemez.

Terapinin temel amacı budur.

[Özgür Erdem Arıcı @ozgurerdemarici]

Birine değer verdiğinizde empati yapar, duygularına duyarlı olur ve incitmemek için üzerine titrersiniz. Duygusal açıdan zarar vermeye devam ederken değer verdiğini söylemek manipüle etmektir.

[şıpsevdi @astrobebik]

kendimden kaçarken 30 yaşına geldim