Olsun, yine de devam edebiliyorum.
Sabahları uyanıyorum.
Yapmam gerekenleri yapıyorum.
Gülüyorum. Konuşuyorum.
Kimsenin fark etmeyeceği kadar normal görünüyorum.
Yine de bir şey var içimde.
Anlamıyorum, anlatamıyorum ama hissediyorum.
Rehberimde hâlâ o isimle kayıtlı.
Ne değiştirmeye elim gitti, ne silmeye yüreğim elverdi.
Bazen gecenin bir yarısı, sırf sesindeki o eski bize ait neşeyi duymak için, eski ses kayıtlarını dinliyorum.
Engellemedik, silmedik, kavga bile etmedik. Sadece sustuk.
Yarım kaldık.
Ayıp olur, yanlış anlar, bir şey soracakmış, neden istek atmış onu soracaktım gibi saçma argümanların arkasına sığınmayın, sığınanlara da katlanmayın.
Aldatmak, karaktersizliktir, şerefsizliktir, kahpeliktir.
Kısaca aldatmak, aldatmaktır.
Hayatınızda biri varken, başkasıyla da görüşüyorsanız bu aldatmaktır. Flört de olsa, tanışma aşaması da olsa, sevgili de olsa, evli de olsa bu değişmez. Karaktersizliğinize kılıflar uydurmayın. +++