Zihin sağlığının en büyük belirtisi, iletişimi kesme hızının artması. “Burada senden bana karşı yargılayıcı ve negatif bir enerji hissediyorum, senin kişisel sorun ve gerilimlerini ben çözmek zorunda değilim, kaldı ki geleceğim de senin küçük çıkarımlarına bağımlı değil. Güle güle” mantığı.
biraz yaşayacaktık
biraz da gülecektik.
sonra ölüp gidecektik zaten.
neden bu kadar ağır yaralar açıldı ki ruhumuzda?
neden bu kadar kırgınlık birikti ki kalbimizde?
anlamadım
İnsan ilişkilerinde hataları affetme, görmezden gelme, hüsnüzan, samimiyet, onarma, çabalama artık demode. Dönem en küçük yanlışta silip engelleme, laf sokma, ghostlama, kullan-at devri.
Fark ettiniz mi bilmiyorum, insan layık olmadığı şeyi üzerinde taşıyamıyor. Makam fazla gelirse kibirleniyor, zenginlik fazla gelirse görgüsüzleşiyor, güç fazla gelirse başkalarını utandırıp aşağılıyor. Yani özne ile edim arasında bozulan o orantıyı saklayamıyor, mutlaka sızdırıyor dışarı.
Ruhum sızıyor bu yağmurlu kaldırımda
Bir başına yürüyorum topuklarım bir hançerin içinde
Islak kirpiklerimden dökülür sevdam
Her adımda yitirilir bin umudum
Karanlık bir kapının önünde
Beklerim habersiz
Kilitleri cebimde.