Hayattaki yaşantını akışına bırakmaktan çok düzene sokmalısın belkide,
hevessiz başladığın şeyleri bir amaca dönüştürmelisin belki de
kim bilir belkide sakındığın, üzerine titrediğin insanları bir köşeye bırakmalısın.
Temiz yürekler, berrak fikirler ne bir giysiye taliptir, ne bir çeşmiye
Mücevher içindedir dışa bakılmaz,
Hengüverdir serabisi içemez cümleyi ziyan.
Hakka çaredir görünümü yaşayan ancak anlar…
İncelen bağların kuvvetlenmesi zordur,
Çünkü inceldi diye tamamen koparmak isteyen insanların istilasına uğrar her zaman
Ve bu ıskalanmayan koca bir gerçek,
Koca bir haykırış,
Koca bir çırpınışın ifadesidir…
Sanmaki yalnız insanlar çaresiz olanlardır.
Yola çareyi yalnızlıkta bulanlarla devam edeceksin.
Kuru kalabalıktan ders çıkaranlar,
Yalnız kalmakla nefsi muhakeme ederler.
“Bence dünyanın en güzel şeyi”
Kendini açıklamak zorunda bırakmayacak kadar seni iyi tanıyan,
Seni yargılamayıp,
Neyi hangi niyetle yaptığını bilen insanlara denk gelmektir.