Vazgeçemeyeceğini sandığın kritik bir şeyi hayatından çıkarmayı başardığında, kocaman bir enerji boşluğu açığa çıkıyor ve önündeki tıkanmış trafik bir anda açılıyor.
Ne kadar ağır bir yükü indirdiğini anladığında, bu zamana kadar bunu nasıl taşıyabildiğine de hayret ediyorsun.
İnsan, sırtına bir semer gibi vurulan yükleri bazen kendinden bir parça sanma gafletine düşüyor ve hiç taşımak zorunda olmadığı nice devasa yükü bir kambur gibi sırtında taşıyor.
Kendini inandırdığın safsatalar gözünde kutsallaşıyor ve yaptığın hamallığı yüce bir erdem sanıyorsun.
Niceden sonra kendine geldiğinde; sırtındaki muazzam yükle aştığın lüzumsuz dağlara bakıp, şaşkınca durumu anlamaya çalışıyorsun...
Geçen sene gideceğim diye söylemeye başlamıştım bu sene gidip görmek nasip oldu insanın ağzından çıkan her şeye dikkat etmesi gerekiyormuş rabbim isteyen herkese nasip etsin.